Czego najbardziej w życiu żałujecie?

j.w

tego, ze zdradzilam męża

ze nie poszlam wczesniej na studia (ze zaczelam je pozniej)

Stokrotka, a on o tym wie? Ja też byłam nie w porządku wobec ukochanego i też jest to jedna z rzeczy ktore najbardziej żałuję ....

...że zdążyłam Go pokochać...

dementia, tak, wie

Mój też wie , sama mu się przyznałam ale nie podałam szczegółów... Okropnie mi się z tym żyje

a moj sie dowiedzial przez przypadek, a ja nie zaprzeczylam. Mnie tez jest z tym zle, ale po tym wszytskim on dal mi druga szanse i nasz zwiazek rozkwitl na nowo

Ja wolałam mu powiedzieć bo wyrzuty sumienia chyba by mnie zabiły. Okropność, nikomu nie życzę.

kogo juz od dawna nie kocham, ale nie potrafie byc sama...tego ze w ciagu naszego 5 letniego zwiazku 4 razy calowalam i dotykalam sie z kims innym, tego ze myslami zdradzam go co dzien i kocham innego, ale tamten traktuje mnie jak koelzanke. Tego, ze taka jestem a nie inna, i nie potrafie tego zmienic, nie potrafie byc sama.

czlowiek czasami robi rzeczy, których potem żaluje do konca zycia :( no ale ja to zrobilam z poczucia osamotnienia w zwiazku, chociaz wiem, ze to mnie nie usprawiedliwia... Na szczescie teraz jest miedzy nami tak, jak na poczatku, czyli super :)I oby tak dalej

Zaluje tego ze bylam kiedys z pewnym facetem ...

tego ze przyjechalam do londynu.

a ja żałuje ze wtedy zmiękło mi serce a teraz tego żałuję

blondynko1982, az tak zle w tym Londynie?

Blondynka, to wracaj do Polski :) Stokrotko , ja się czułam dobrze w związku , kierowała mną głupota i to straszna. Na szczęście nie przespałam się z nim a tylko spotkałam i koleś mnie zaczął dotykać

ze kiedys trafilam na to forum a teraz stale mnie ciagnie zeby tu byc

tego,e nie docenialam tego co mialam.

tego też żałuję :) Choć zaczyna mi przechodzić , był okres że siedziałam tu codziennie , teraz zdecydowanie rzadziej.

dementio, skoro jest Wam dobrze, to nie zmarnujcie tego, pielegnujcie Wasz zwiazek. Dobrze, ze nie posunelas sie do najgorszego, bo ja niestety tak :( No ale coz, czasu nie cofne, pozostaje mi tylko walczyc o moje malzenstwo i starac sie odzyskac powoli utracone zaufanie...

to jest cholernie wciagajace az czasami trudno odpuscic

Ja mam nadzieję że wyrzuty sumienia dadzą mi po pewnym czasie spokój , okropnie mi z tym było zanim się przyznałam, ciągle mi się chciało płakać i aż mnie to wszystko tłamsiło.

ja tez zdradzilam... brzydze sie siebie, chociaz zrobilam to z czystej, glupiej ciekawości. "jak to jest.." nigdy mu nie powiedzialam.. nie przeszloby mi to przez gardlo... wyrzuty będa do konca zycia..ale cierpie ja, nie chce zeby on tez cierpial.. niech nie wie... zaluje...

Karinko , mnie też bardzo ciężko było to powiedzieć ale teraz choć nadal się siebie brzydzę, to czuję się zdecydowanie lepiej.

stokrotko,tak,jest bardzo zle,szczegolnie jak sie trafia na takich ludzi jak ja. :(

moze udaje mi się co jakiś czas uśpić sumienie, i o tym nie myślę.. mialam takie chwile slabosci, bylo blisko, ale nie.. na szczescie.. wiem ze On by tego nie zniósł.. a ja nie zniosłabym gdyby jego nie bylo obok mnie... ee szkoda gadac.. ja wolalabym nie wiedziec...

i

Hiszpanka - zerwij z nim, mialam podobna sytuacje kiedys ... mowie Ci szkoda pradu na palanta :(

choc mialam nie raz okazje