Brak przyjaciół

Wszyscy przyjaciele, to może za duże słowo, ale wszyscy znajomi wyjechali na studia, ja również studiuję, ale zaocznie więc mieszkam normalnie tam gdzie zawsze. I co się okazało kiedy mam problem nie radzę sobie sama ze sobą, wariuję, płaczę, wpadam w histerię, bo nie mam z kim o tym pogadać, z kim posiedzieć przy piwie i pośmiać się, żeby zapomnieć o problemie. Mogłam się wyprowadzić tam gdzie studiuję, ale zostałam tu dla faceta, z którym nie mogę pogadać o wszystkim, a jak mu zaproponuję, żebyśmy wyszli gdzieś się rozerwać, rozluźnić to słyszę jeden tekst. "Nie mam co robić, tylko się gdzieś plątać." Natomiast jak mnie nie ma, to wtedy piwko mu w smak. Czuję się okropnie, bo czasem łapie doły konkretne, bo jak wiadomo życie nie jest usłane różami i wtedy zauważam, że nie mam do kogo zwrócić się ze swoim problemem.

Tylko ,że ja jestem mężatką już ze sporym stażem . Mąż tylko poreperuje dom a jak mnie niema piwo lubi oj lubi z kumlami