Do Pań iPanów.. dleczego tak trudno..

Jestem juz ponad 4 miesiac w domu z dzieckiem.. Maz pracuje... wiem, ze mnie kocha.. Jednak niestety nie rozumie jakie jest dla mnie meczace bycie caly czas w domu. Przyznaje mam trudne chwile, ostatni czesto sie klocimy .. niby rozmawiamy, ale po 2 dniach jest to samo. On nie jest w stanie zrozumiec, ze brakuje mi chociaz odrobiny zycia takiego jakie bylo zanim pojawilo sie dziecko. W jego zyciu zmienilo sie niewiele. Pracuje.. zalatwia to co zalatwial, moze wyjsc w kazdej chwili z domu, bo wie ze ja i tak dziecku jestem najbardziej potrzebna, moze isc na zakupy, na papierosa w kazdej chwili. Moje zycie wywrocilo sie do gory nogami... nie pracuje, nie wychodze, ( jeszcze nie mialam okazji zostawic dziecka na dluzej niz 15 min) - zdawlam sobie z tego sprawe, ale mialam nadziej, ze bede miala chociaz zrozumienie z jego strony... czasmai mowi ze rozumie, jednak niewydaje mi sie. Przykro mi z tgeo powodu..oddalamy sie. Nie wiem co zrobic aby to do niego dotarlo. Na pewno nie zaluje ze pojawilo s ei dziecko, bardzo je kocham ..meza rowniez. Tylko po prostu ie wiem co zrobic aby bylo tak jak kiedys... abym mogla sie serdecznie usmiechac... i byc chociaz w malym procencie taka jak kiedys...

Ale konkretnie o co Ci chodzi? Czego od męża oczekujesz? Zrozumienia?

tak.. zrozumienia.. i zeby CIĄGLE nie pytał dlaczego nie jestem taka wesoła jak kiedys..

Myslę, że ponieważ jego doświadczenia są różne od Twoich, on do końca nigdy Cię nie zrozumie. I może nie warto tego oczekiwać? Może po prostu niech bardziej pomaga ci przy dziecku, a ty wykorzystaj ten czas dla siebie? Wtedy może poczujesz sie lepiej?

Nie martw sie! U mnie to trwalo prawie rok po urodzeniu drugiego dziecka.Dla kazdego z Was to nowa sytuacja! Jest na prawde ciezko poradzicsobie z humorami,mezem i dzieckiem. Uspokuj sie,probuj robic w ciagu dnia cos dla siebie,nie zapominaj o malowaniu lub zalozeniu cvzegos innego niz dresu czy wygodnej bluzki. Mala rzecz a cieszy. Popros meza by zostal pol godzinki z dzieckiem i idz na spacer. Wiem co czujesz. Jak sie w koncu sama bez dziecka do sklepu wyrwalam to po chwili wpadalam w panike,ze mi dziecko ukradli ;o) .Teraz sie z tego smieje! albo jak stalam w kolejce i trzymalam kartony z sokami to je bujalam jak dziecko haha. Badz wyrozumiala dla meza a on sie odwdzieczy,zobaczysz.

Nie może tak być, że jesteś z dzieckiem ciągle, bo ześwirujesz. Popros, by w czasie weekendu został z maluszkiem trochę, a Ty lec chociaż jakieś zakupy zrób, albo dosłownie chociaż na 20 minut do koleżanki. Musisz odetchnąć. Wytłumacz mu, ze to bardzo Ci pomoże. Na pewno się zgodzi.

Jeszcze jedno: jak bedziesz ciagle mowila,ze jest Ciciezko i dzidzius jest taaaaki wymagajacy i meczacy to tatus na pewno bedzie sie bal z nim zostac. ;o)

dewiantka, bibki, perła.. dziekuje za zrozumienie i wsparcie.. czasmi zwykle wygadanie sie pomaga. Bibki...buah:D usmialam sie po pachy... ba.. nawet jeszcze sie smieje;) :D:D:D

Widzisz,pozniej tez bedziesz sie smiala. Na poczatku jest trudno,mi bylo gorzej przy drugim,zwlaszcza,ze karmilam malego 17 miesiecy i ciagle bylam uwiazana,czulam,ze smierdze na mleko a maly byl taki rozdarty,ze nikt nie chcial z nim zostac. Ja mysle,ze jeszcze troche dopieka nam mala depresyjka poporodowa,normalne. dlatego ja staralam sie codziennie malowac, perfumowac i probowalam nie oszalec sluchajac muzyki. Pomagalo w pewien sposob. Jeszcze troche do wiosny i bedzie lepiej,spacerki,rozczulanie sie babc nad bobaskiem i takie tam. Glowa do goooooory!!!!!!

Myślę ze powinnaś poważnie porozmawiać z mężem!!! Musisz mieć czas dla siebie żeby się oderwać, wyjść do znajomych czy choćby po sklepach pochodzić... Jeśli tego nie będzie staniesz się psychiczną ruiną i nie będziesz ani dobrą matką ani żoną :( Stanowczo musisz to na swoim mężu wymusić!! Wytłumacz mu że wychowanie dziecka to trochę tak jakbyś była na etacie 24 h na dobę Ja nie mówie ze masz ganiać po oleżankach codziennie ale powinaś ustalić ze raz w tygodniu jest taki dzień w którym masz czas tylko dla siebie. Pozdrawiam

Perła->To na tym polega rola ojca, żeby łaskawie poświęcił dziecku 20 minut swojego cennego czasu? U mnie wygląda to zupełnie inaczej. Tatuś mojego dziecka zostaje z nim nawet i pół dnia( w końcu jest ojcem) ja w tym czasie idę do kosmetyczki, na scinę wspinaczkową itp...generalnie robię tak aby poczuć się znowu pełna energii i potrzebna:)

Większość kobiet nie pozwala stworzyć więzi między ojcem i dzieckiem, wyręczając tatusia we wszystkich obowiązkach lub krytykując na każdym kroku. Kobiety nam też się coś należy:) Dzisiaj zmiana chopy zmieniają pieluchy, biorą na spacer a my...:P

i opowiadaja bajki na dobranoc jak moj mezus hihihi