Do matki..toksycznej matki.

A tak poważnie to myślę, że poważna szczera rozmowa jest najlepszym wyjściem - na początek. Widzisz, piszesz, że rozmowy nie przynosiły skutku. A ja uważam (może się łudzę:P), że dorośli ludzie dogadać się potrafią. Piszesz, że nie masz odwagi powiedzieć Twojej matce tego, co napisałaś, w twarz. A może powinnaś zdobyć się na odwagę. Niech Twoja mama zobaczy, że jej mała córeczka jest już dojrzałą kobietą mającą własne życie, którym potrafi i chce kierować sama. Pewnie łzy pociekną po policzku, pewnie wyzwoli sie wiele skrywanych od dawna emocji, pewnie jedna rozmowa nie wystarczy - ale rozmawiać trzeba, jak inaczej można dojść do konsensusu? Może i Ty poznasz i zrozumiesz motywy, którymi kieruje się Twoja mama?:) Trzymam kciuki:)

Ju..z pewnoscia masz racje. Na pewno po czesci na wlasne zyczenie mam, to co mam. Moj chlopak mowi podobnie-ze bylam za grzeczna, ze nie wychowalam sobie rodzicow. Ale jak dziecko moze sobie wychowac rodzica, skoro rodzic od urodzenia go zatruwa? Teraz bardzo dokladnie analizuje moja przeszlosc i wiem, ze momentami dochodzilo do tego, ze bylam psychicznie od niej uzalezniona. Dlatego teraz jestem uposledzona spolecznie. Staram sie to zmienic. Tak, chce sie wyprowadzic, dlatego wspomnialam o tej pracy, o ktora sie staram. do autorkii - masz szczescie. Twoi rodzice chcieli sie leczyc. Moi na pewno nie zechca. Predzej mnie wsadza do psychiatryka. A przy okazji: czy musialas miec skierowanie do psychologa od lekarza 1-go kontaktu. To absurdalne, ale czasami mysle, ze najlepiej by bylo, gdybym zachorowala powaznie, np na nowotwor. Moze to by jakos matka wstrzasnelo. A jesli nie, to po prostu mialabym spokoj po smierci :/

Ju..rozmawiac bedzie ciezko. Ona mysli, ze wszystko wie najlepiej, ze wszystko robi najlepiej i oczywiscie chce tylko mojego dobra.

Nie musisz miec zadnego skierowania do psychologa :) Moim zdaniem warto isc, ale zanim trafilam do tej kobiety to juz przeszlam przez dwoch innych psychologow ktorzy mnie tylko wkurzali :O Wiec trzeba troche cierpliwosci i wytrwalosci w szukaniu a najlepiej isc do jakiegos poleconego :) Powodzenia :) Zobaczysz ze to z pomoca psychologa wcale nie jest takie trudne :) Mi sie wydawalo nierealne zdystasowac sie do tego wszystkiego, a teraz jest coraz lepiej ;)

Tak, i właśnie dlatego TRZEBA porozmawiać. Ja rozmawiać nie chciałam, więc uciekłam. Teraz źle się czuję z tym, że załatwiłam to tak bardzo po gówniarsku, a relacja jest o tyle tylko lepsza, że kontakt rzadki. Swoją drogą, niektórzy mają taka naturę, że muszą sterować innymi. NIestety tez tak mam.:P Lubię organizować innym życie, pracę, to mi sprawia większą przyjemność i czuję się bardziej spełniona niźli przez zajęcie się swoim własnym ogródkiem.:o A ciekawa jestem, co przejęłas po matce.:) Ja chyba bardzo wiele - chyba właśnie dlatego, że starałam się nie być taka jak ona - więc mam przechlapane:P:P:P

jestes moze z Warszawy? wlasnie boje sie najbardziej, ze bede sie blakac od psychologa do psychologa, bo dobrych specjalistow jest naprawde malo

Nie jestem z Warszawy :( To bedziesz latac, nie zawsze od razu trafia sie na dobrego psychologa, ale to zaprocentuje w przyszlosci, musisz tak na to spojrzec ;)

Jak jestes z Wawy, to kiedyś możemy pogadać przy piwku o naszych matkach.:) He he, psycholog... Coś mam dziwne wrażenie, że większość osub na kafe piszących miała z nim już do czynienia. Ups, gdzie ja trafiłam:P:P:P

osób oczywiscie:P

Co ja przejelam po matce? Hmm..chyba nic wlasnie. Oprocz fizycznych cech podobienstwa. Jestem calkowitym jej przeciwienstwem. Moja siostra jest taka jak ona. Tylko, ze one zyja w zgodzie. Powiedzmy..bo to ja wysluchuje na siostre, jak sie pokloca, albo ja ja pocieszam, jak ojciec jej umili zycie. Moja matka to taki typ wyrachowanej realistki. Ja zupelnie inaczej.

matka ma prawo do ingerowania w zycie córki,tylko w okreslonych przypadkach: 1.jesli jest ona nieletnia i nie potrafi podejmowac wlasnych racjonalnych decyzji, 2.jesli wpadla np.w zle towarzystwo narkotyki,alkohol etc, 3.jesli jej chlopak beirze narkotyki,jest alkoholikiem albo ma zly wplyw na nia,np.dziewczyna rezygnuje z edukacji i takie tam. wszystko co chroni ja fizycznie i psychicznie np.maz ktory bije itd. w kazdym innym przypadku powinna ja wspierac a nie chronic nawet jak cos nie idzie po jej mysli.takie jest moje zdanie. dziewczyny pamietajcie o jednym,zycie macie jedno i musicie kierowac nim tak jak wy tego chcecie,a nie jak chce tego rodzina. pozdrawiam

prawo matki - te 3 prawa wzielas z jakiegos kodeksu czy jest to wg Ciebie niepisane prawo?

nie przypominam sobie czegos takiego w jakiejkolwiek ustawie.

i wstrzasnij troche mamusia