jest mi tak ogromnie smutno

nie wiem dlaczego tu pisze. Moze zeby znalezc pocieszenie w was matkach :( mam wspanialego 10 mies synka. do tej pory dorywczo prowadzilam ksiegowosc w 3 firmach. I to mi bardzo odpowiadalo. Mialam duzo czasu dla synka a sama czasem sie urywalam wlasnie do pracy aby sie oderwac choc na chwile od domowych obowiazkow :) zarabialam ok 1100 ale nie zawsze pieniadze byly na czas :( czasem ich nie bylo :( moj maz tez ma taka sytuacje, ze raz mamy kase a raz nie (prowadzi swoja firme a wiecie jak to jest w firmach uslugowych). Chwile dobre, chwile ciezkie. No i postanowilismy, ze pojde do pracy. Wszystko byloby ok. Wyszukalam super oferte. Co prawda dojezdzac bede musiala 25 km. ale oplaca sie. Mam samochodzik. Ale nie wyobrazam sobie zostawic synka! Bedzie z babciami wiec zle mu sie dziac nie bedzie. ale to taka moja przylepa. I ja placze dniami i nocami. Musze isc do pracy ale nie wyobrazam sobie tego :( boje sie ze z synkiem oddalimy sie od siebie :(

nie oddalicie się, tylko po prostu będziecie jeszcze bardziej intensywnie przeżywać wspólne chwile po Twoim powrocie z pracy... takie rozstania bywaja ciężkie (sama mam je za sobą), ale czasem nie ma innego wyjścia... i choć na poczatku jest cięzko to na pewno z czasem oboje to zaakceptujecie... tym bardziej, że zostawisz małego z zaufana osobą, więc sama będziesz spokojniejsza... będzie dobrze:)

baderka dziekuje. tez tlumacze sobie, ze zaakceptujemy ta sytuacje z synkiem. Ale narazie nie wyobrazam soebie tego:(

strach ma wielkie oczy, podejrzewam, że Tobie będzie to ciężej zaakceptować niz małemu:)

a jak zobaczysz i przekonasz się sama, że "nic złego" mu sie nie dzieje pod Twoją nieobecność to z każdym dniem będzie coraz lepiej...:)

ja muszę zostawić dzidzię z obcą osobą przy której mały płacze i co mam zrobić??? nie mam wyjścia....

wiele mam przez to przechodzi... :(

Ja tak mogę płakać we wrześniu... Już raz próbowałam pójść do pracy ale się nie udało...odeszłam po 3 dniach, z tym że to nie nie była moja wina ale leków jakie mi lekarz przepisał, za silne środki hormonalne wywołały skutki uboczne w postaci stanów depresyjnych, z którymi borykam się do dziś...chyba udam się do lekarza bo na pracy mi zależy, zawsze chciałam pracować w szkole i nie chcę, żeby to się nie udało bo ja jestem psychicznym wrakiem :( Mała jest już nawet zapisana do żłobka i ja nie wiem jak dać radę :(