Czy macie przyjaciółki?

Takie jeszcze z lat szkolnych, które znacie na wskroś, z którymi przyjaźnicie się od zawsze, z którymi wyjeżdżałyście na chłopaków nad morze, z którymi plotkowałyście całe noce, z którymi robiłyście głupoty? Z którymi teraz mimo dzieci i mężów spotykacie się przynajmniej raz w tygodniu na wino i paczkę chrupek tylko po to, aby poplotkować o głupotach, takich typowo babskich głupotach przez cały wieczór aż do rana? Brakuje mi tego :(

Ja mam, ale z racji tego, ze ona studiuje dziennie nie mamy zbyt wiele okazji do spotkan, ale kiedy juz sie widzimy - nadrabiamy starcony czas ;]

moja mama, kobieta grubo po 40 stce ma wlasnie 2 takie kolezanki, z jedna jest bardziej zwiazana, wszystko o sobie wiedza, plotkuja, babskie spotkania itd. ja niestety nie mam nikogo takiego i tez mi tego brakuje :(

Mam nawet 3, kocham je niesamowicie, mimo tego, że dążą do mojej zagłady. Złośliwe, egoistyczne egocentryczki, ale mimo to bez nich moje życie byłoby marnym, monotonnym pyłem. Przynajmniej 3 razy w tygodniu jest wino.

od czasów liceum... które skończyłyśmy 11 lat temu z górką... od dłuższego czasu jest za granicą jak przyjeżdża, nadrabiamy, no i... dzięki temu, kto wymyślił skype!

mam 2 takie przyjaciolki z ktorymi znam sie od 16 lat wychowalysmy sie razem i teraz raz w tygodniu wizimy sie napewno , czasem siedzimy w domku i popijamy piwko a czasem na dyskoteke wyskoczymy :-)

Mam dwie - jedną od Liceum drugą z mieszkania na studiach. Obie są mi bardzo bliskie. Niestety od kilku miesięcy mieszkam 500km od nich, ale widujemy się raz na 2 miesiące. Przyjaciel to w końcu ktoś na kogo możesz zawsze liczyć bez względu na to jak często się z nim widujesz :)

w liceum mialam taka przyjaciolke, znalysmy sie od dziecka, obiecalysmy sobie ze po zalozeniu wlasnych rodzin dalej bedziemy sie spotykac chocby nie wiem co... i kontakt sie urwal, sam z siebie mimo ze mieszkamy w tym samym miescie... bezsens

Ja to nie mam szczęścia do ,,przyjaciółek" .Chyba juz nawet takiej nie chcę mieć bo później boli strata.... :( Z pierwszą przyjaciółką przyjaźniliśmy się przez 15 lat!!!! od podstawówki.Zdradziła mnie z moim chłopakiem! Druga jak to bywa pożyczyłam kasę na wieczne oddanie.Niby nic takiego i wszystko byłoby ok gdyby mnie nie unikała i gdyby głupot nie gadała.,,Przyjaźń trwała" 5 lat Trzecia (podziwiam za szczerość i może dla niej tak jest dobrze.Grunt by była szczęśliwa) odeszła po tym jak urodziłam dziecko :( Ale rozumiem to bo sama 4ciąże poroniła oraz 2 jej dzieci zmarło :( Jedynie co nie mogę jej wybaczyć że życzyła...mojemu dziecku jak najgorzej. Zazdroszczę tym co maja przyjaciół :D Mój mąz ma przyjaciela od podstawówki.Czyli przyjaźń trwa już 27 lat!!! :D to coś naprawdę pięknego.Ze względu że jego przyjaciel pracuje teraz w Anglii to spotykają się raz w miesiącu ale plotkują przez 3dni.Zazdroszczę jemu :D ale się z tego ciesze że kogoś ma!