jestem uzalezniona od bycia z kims

myslalam ze dotyczyc mnie to nie bedzie, a jednak nawet nie wiem od czego zaczac problem jest taki ze czuje sie uzalezniona od bycia z kims mam meza i kiedy nie ma go dluzej to czuje sie smutna, przygnebiona, apatyczna mam swoje hobby i zajecia ale nie moge sobie znalezc miejsca nie okazuje tego i nie jestem jakas kobieta bluszczem trzymam to w sobie i nie mowie nikomu ale to co przezywam w srodku strasznie mnie doluje wieczorami chce mi sie plakac i wpadam w dziwne stany przygnebienia jak pozbyc sie tego uczucia?

łykać psychotropy. Powinno ci to pomóc

hmm, a często zostajesz sama, macie dzieci?

nieczesto mamy dzieci, ale to wszystko cieszy mnie tylko wtedy kiedy jestem z nim nawet jak wiem ze zobaczymy sie dopiero za kilka godzin bo jestesmy w pracy jak zostaje sama to wokol musze sie usmiechac ale wewnatrz mam smutek nikt z mojego otoczenia tego nie odczuwa, maz tez nie, nie wysylam mu stu smsow co godzine, zachowuje sie normalnie ale jak pokonac ten smutek i zdolowanie?

Zobacz tu: http://porady-psychologa.zlotemysli.pl/edwardstanislaw.php pozdrawiam Ala

hmm, trochę dziwne, bo myślałam, że chodzi Ci o te że jak on wyjeżdża na dłużej...w takiej sytuacji, to myślę że musisz z nim o tym porozmawiać, będzie Ci łatwiej. a masz tak od zawsze?

chyba tak nienawidze byc sama w takich momentach a nie moge zawracac glowy innym ludziom za kazdym razem jak tak sie czuje kiedy wyjezdza to wszytsko nagle traci sens wiem ze to chore i tak nie powinno byc :/

pewnie bardzo emocjonalnie zżywasz się z bliskimi Ci osobami, być może nawet za mocno...hmm musisz powiedzieć o tym mężowi. a on tego nie zauważa?

nie chce mu o tym mowic zreszta dziwi mnie to bo wlasnie jestem typem samotnika i nie zzywam sie jakos bardzo z ludzmi ale musze miec kolo siebie mezczyzne bo jesli nie mam to wegetuje mam dosc tego uczucia

u nie było tak, że w zeszłym roku około 3 miesiące spędził w delegacjach, to fakt na początku było dziwnie, smutno, ale jakoś go najdłużej w czasie jednego wyjazdu nie było około 1,5 miesiąca, to już czułam taka odrębność od niego, ja za to mam tak, że szybko się przyzwyczajam, że dużo jesteśmy razem, ale też szybko chyba nawet za szybko się odzwyczajam, teraz on ma jechać tylko na weekend do swoich rodziców sam, bo ja nie mogę i już czuje smutek że zostanę sama...

no wlasnie nie wiem jak dla Ciebie ale dla mnie to jest strasznie uciazliwe, mam wrazenie ze potrafie normalnie funkcjonowac tylko wtedy jak jest obok

a powiedz mi, czy Wy chodzicie wszędzie razem? masz znajomych? bo znam takie osoby, że muszą wszędzie ze swoim facetem i w sumie z nikim się nie spotykają...

Hmm powiem szczerze, to niedobrze masz, bo nie przesadzajmy z tą jednością duszy i ciała po slubie ;), jest przede wszystkim odrębną osobą, musisz mieć swoje życie, swoje pasje, swoich znajomych, a nie tylko mąż i mąż ciągle...

mam swoich znajomych i mam swoje pasje, tak na codzien to nie jestesmy tacy nierozlaczni, stanowimy odrebne jednostki. Tak jak pisalam ja nawet nie okazuje tego co czuje ale bardzo meczy mnie takie zdolowanie kiedy wyjezdza.

wiesz jak sie pozbyc leku i strachu? trzeba stanąć z nim twarzą w twarz... stawic mu czoła :-)

zalezy jak to wygląda, bo jak jestes trochę smutna i przygnębiona, to na pewno lepiej niz jak byś się cieszyła z jego wyjazdu. Pewnie macie bardzo dobre relacje? :)

moj ojciec jest np. taki że jak mama na dwa dni wyjeżdża, to czuje się juz zagubiony, no ale domyślasz się, że chodzi o to, że nie ma śniadanka podanego i obiadku nagotowanego i że musi sam wszytko robić ;)

hehe :) jak jest to ja nawet nie musze z nim rozmawiac, wazne ze gdzies jest tam obok. Nigdy nie chcialam sie angazowac az tak jak teraz , smutno mi

mam tak samo jak Cojarobie :(

porozmawiaj z mężem, bo innego sposobu nie widze.

e tam pogadaj.. pogadam i co? :/