Czy mogę być szczęśliwa?

Byłam z facetem 3,5 roku. On był moim przełożonym w pracy. Tam się spotykaliśmy. Mowił, że mnie kocha, ja też Go kocham ale kilka razy zrywałam bo jestem chorobliwie zazdrosna o Jego rodzinę, o żonę, o dzieci. On chcial żyć z nami obiema jednocześnie, poznał mnie ze swoją żoną i dziećmi. Ja nie chcę być nikomu podporządkowana, mam swoje ambicje, chcę mieć męża dla siebie, nie chcę być niczyją opiekunką. Boję się tylko, że o Nim nie zapomnę i że będę chciała do Niego co jakiś czas wracać.

Tylko tyle? Nigdy? Chodzi Ci o moje myślenie? Rok temu chciałam kogoś poznać (kolegę z gg) ale On się nie zgodził, był zdenerwowany. Teraz zerwaliśmy ze sobą ale boję się, że znowu Go odwiedzę. Wiem, że On nasze spotkania bardzo przeżywa. Podobno z żoną wiele rozmawiali na ten temat.

Nie zgodziłam się na nic, ani na wspólne mieszkanie, spotkania, seks, podział czasu. I tak to trwało kilka lat. Wiem, że to mu przeszkadzało w pracy, starałam się mu pomóc, ale to chyba Go rozpraszało. Teraz już nie pracujemy razem i musiałabym specjalnie przyjeżdżać. Jednak nie wiem czy o nim zapomnę. Bardzo mi się podoba jako mężczyzna i mam z Nim o czym rozmawiać. Interesuje się mną. Zawsze się pyta jak się czuję.

podnoszę chyba