Źle mi...

Jestgorzej, coraz gorzej... wlasnie wróciłam z piwa (wypilam jdno-o 2 mniej niz one) z koleznkami z pracy...Miałam wrazenie ze jestem z boku...wciąz tak samo...zawsze z boku... nienawidze siebie i wiem ze ini odberaja mnie nie lepiej... Zawsze gruba zawsze druga.. jem.znowu..obzeram sie by czuc sie lepiej, mimo iz wiem, ze to przez to zarcie, przez moje 120kg wszystko jest xle... jak jem jest mi lepiej i gorzej jednoczesnie... powinnam isc do psychiatry ale mnie nie stac... do przychodni nie pojde bo 15 min raczej nie zalatwi problemu... mam problem... paradoks- wiem, ze mam i ...dupa... jestem sama (mam chlopaka ale on nie potrafi zrozumiec), samotna i źle mi... coraz gorzej...

nie potrzebujesz psychiatry ale psychologa

wiem, ze wszystkim sie wydaj tak hop... co ja mam za problem... schudnąc... myslec o sobie pozytywnie... ale mam.. nasza mentalnosc nie pozwala nam akceptowac czegos co jest inne.. kogos kto jako dziecko slyszal ,,pączus", ktoremu mowiono, ,,tego nie rob bo troszke ciezka jestes" ,,masz ladne oczy, ale jakbys schudla.." odsunelam od siebie ludzi... sama sie usunela... zrezygnowalam ze studiow... mam paranoje... wszysscy sie smieja, wytykaja palcami...mam 24 lata i mam dosc... staram sie, slucham jestem dla innych, ale ja tylko jestem ta co potrzebna jest jak nie ma nikogo innego pod reka...

nikt nie wie o tym co czuje... sama siebie tez oklamuje.. slyszalam, ze uzalam sie nad soba to odpuscilam... mowili jak ci źle, to zrob cos ze sobą.. dietka cwiczenia... to wszystko tak proste... inni potrafią ja nie...

niestety chyba wiem co czujesz. Tez wazyłam duzo: nie lubiłam siebie, wszedzie zle sie czułam; zawsze za duża , za brzydka. I co? zawzieąłm sie schudłm, chudłam dalej ,głodówka, chudzielec, anoreksja, psychiatra, szpital, lecznie, bulimia... znów wiecej kg. I co? czy kilogramow wiecej czy mniej - to w zasadzie bez róznicy - to jest cos w środku w nas - ze co by sie nie działo zawsze czuję sie nie tak i źle - niepasujaca do innych. Ciężko tak....

potrzebujesz przyjaciela(psycholog moze go zastapiac bo mozna sie wygadac) a nie leków wiec poszukaj jakiegos dobrego nawet i na NFZ wiadomo wtedy dluzej sie czeka ale dobra taka pomoc niz zadna!!!! uwierz!! ja tez chodze!

jest napewno wiele ludzi dla ktorych nie jesteś obojętna;) a sprawa wyglądu jest sprawą autoakceptacji..więc popracuj nad tym,przeciez nikt nie jest idealny:) a skoro mówisz ze potrzebuja Cie gdy mają kłopoty..to musisz mieć coś w sobie:*

Dzięki za miłe słowa... Owszem..potrzebna jestem, ale tylko wtedy gdy ktoras nie moze przyjsc do pracy np...bo jestem potulna jak baranek... jak sie zbuntowalam uslyszalam ze jestem starszną egoistka... brak mo kogoś zycliwego... mam chlopaka, ale on mnie wciaz widzi ,,przez różowe okulary"... nie rozumie... nie wiem... moze nie chce zrozumiec... czuję sie pusta.... strasznie pusta.... myslalam ze znalazlam bratnia dusze w pracy... dwa lata 9 godzin dziennie razem, potrafilysmy sie dogadac.. dzis powiedzialam ze na 7.12. br potrzebuje wolne-moja siostrzenica ma chrzciny, polaczone ze slubem rodzicow... am byc chrzestna i swiadkowa... reakcja... zostalam nawyzywana od egoistycznych szmat, poniewaz 27. moja psiapsiola miala miec wolna sobote... wpadla w taka furie, ze myslam, ze mnie uderzy (32 lata!) kolejna osoba pokazala na co ja stac dla mnie... zawsze ja dla wszystkich... dla mnie nikt... :(