Czy to jest normalny związek?

Podpowiedzcie bo ja juz stracilam poczucie normalnosci:( Jestesmy ze soba 3 lata,on nie potrafi okazywac uczuc,mieszkamy od siebie 15 minut autobusem,widujemy sie raz w tygodniu,kiedys spotykalismy sie czesciej jak ja do niego jechalam,teraz przestalam i z jego inicjatywy jest to raz w tyg.On nie chce ze mna mieszkac chociaz wynajmuje zatechla kawalerke a ja mam wlasne mieszkanie.Zapomina o moich urodzinach,w ostatnie poszedl z kolegam na mecz,nigdy nie podarowal mi glupiego kwiatka.Jest oschly,nie pamietam juz kiedy mnie przytulil,wydaje mi sie ze rok temu,jak dzwonie i mowie ze sie stesknilam to mowi ze marudze. Przez 3 lata nie zdazyl mnie jeszcze zaprosic do rodzinnego domu,zawsze jak tam pojedzie jest taka sytuacja ze przez caly weekend nie zadzwoni,nie napisze. A najlepsze jest to,ze on jest naprawde przecietny a ja jestem bardzo ladna dziewczyna do tego wyksztalcona i zaradna,taka do ktorej lgna faceci a ja glupia kocham jego. Czy to co jest miedzy nami jest normalne?Blagam was o pomoc:( Wczoraj wybuchla awantura miedzy nami kolejny raz,poprosilam go zebysmy to przemysleli,nie odzywali sie do siebie wogole tydzien a potem porozmawiali. Ja juz nie mam sily:(

Dokładnie..... .......

Nie to nie jest prowokacja,naprawde was prosze o pomoc,jeste na skraju załamania:(

ajiiiiiiiajjjjj...po twoim opisie mozna łatwo wywnioskowac pewna sprawe.Obawiam sie ze nawet jesli dojdzie do takiej sytuacji ze koles zacznie cie bic,to ty otrzesz policzek i nadstawisz drugi...oczywiscie w imie miłosci:P Fajnie jest kochac druga osobe,ale nie przesadzajmy zeby kochac za arogancje wobec twojej osoby ,olewactwo twojej osoby i za niezdrowe podejscie do partnerstwa... prawdopodobnie jestes taka osoba ktorej to odpowiada,bo inaczej dawno juz bys z nim nie była

Związek? Bo wiesz co, z tego, co napisałaś, nie wywnioskowałabym, że jesteście ze soba w jakimkolwiek związku...

tu chyba nie ma mowy o jakimkolwiek związku, niestety

Dziewczyno, uciekaj!!!! Sama się w takim czymś 3 lata babrałam. I dobrze, że z tego np. dzieci nie było. Wiem jak to jest - diabelskie rondo - nie widzisz dla siebie przyszłości, ani nadziei na lepsze jutro, oraz nie wyobrażasz sobie życia bez niego/z innym facetem. Ale zadaj sobie pytanie: Czego Ty się naprawdę boisz? I czy jest to miłość do niego - kolesia, który rani Cię non stop, czy może tęsknota za miłością i uczepienie się tej myśli na siłę? Boisz się, że już nigdy nikogo wartościowego nie poznasz, że już nigdy nie doświadczysz uczucia miłości? A teraz doświadczasz?! NIE! Pora zdjąć klapki z oczu i skończyć to, co i tak ledwo się trzyma kupy. Chyba, że chcesz tak, jak ja trafić tutaj na topik samopomocy kobiet maltretowanych psychicznie. Nie bój się. Przejdź się z gościem na spacer (chodzi o neutralny grunt) i wyrzuć wszystko z siebie. Zakończ tą agonię. W pierwszej chwili poczujesz ogromną ulgę (gwarantuję Ci to), potem może i parę dni przepłaczesz (tego wykluczyć nie można), ale potem znowu przyjdzie wiosna. Znajdź w sobie siłę i walcz o siebie. Masz prawo być szczęśliwa. I kochana. Powodzenia

TO jest normalny związek w Twoim rozumieniu. Pewno nauczyłaś się, że to facet ma decydować. Co za paranoja - przecież gorzej to ju/z nie można!!!!!!! Powiedz gdzie są takie naiwne i głupie kobiety????????????

autorko, pomyśl przez chwilę na chłodno a decyzja sama się narzuci powodzenia :-)

Zastanawiam sie nawet czy on jest normalny,moze w jego zyciu stalo sie cos o czym nie wiem?Jest bardzo skryty.Zastanawiam sie czy nie zadzwonic do jego siostry i nie poprosic o rozmowe;/ Bardzo mi zalezy na tym ale juz nie wiem co mam robic,ja mu zarzucam brak uczuc a on mi to ze sie czepiam,bledne kolo sie zamyka a ja wariuje.

Zadaj sobie pytanie czy właśnie tego chcesz w związku, żeby facet był oschły, burkliwy i tchórzliwy? Dziwnie jakoś reaguje kiedy chcesz z nim o tym pogadać a on odwraca kota ogonem albo lekceważy cię mówiąc że sie czepiasz i nic nadal nie jest wyjasnione. Odwiedzać raz na tydzień to możesz kolegę. To po co ty mu jesteś potrzebna? Przepraszam bardzo ale chyba tylko do łóżka? Przyzwyczaił się i mu baardzo wygodnie. Ciesz się,ze z tobą nie zamieszkał,bo byłoby jeszcze gorzej. Napisz mu list jak nie chce rozmawiać i wyjdź gdzieś do ludzi, poznaj kogoś miłego a zobaczysz jak ten twój się obudzi z letargu i zacznie mu znów zależeć.

jak jedzie do domu to się nie odzywa przez cały czas?nigdy nie byłaś u niego w domu?Ma inną

Ma inna i raz na pół roku się z nią spotyka?Bo tak często tam jezdzi,wiem ze zadna inna nie wchodzi w gre.Zastanawiam sie czy on jest calkiem normalny w sensie takim czy nie ma zadnej psychicznej choroby?