o co chodzi?

Jak mam naprawic zycie ktore zawalilo sie z hukiem w jednej sekundzie? Co mam zrobić zeby było choc troche normalne? Wszystko stanęlo w miejscu, czas się zatrzymał...doslownie! Nie potrafie poukladac mysli, nic juz nie wiem...Nie mam siły. Kazdego dnia mowie sobie ze bedzie dobrze, ale na drugi dzien dostaje znowu kopa w pysk od losu...kolejny problem, kolejne zmartwienie. To strasznie boli...Co ja takiego złego zrobiłam, ze los mnie tak karze?

Zycie Życie, nikt nie mówił, że będzie różowo, ale trza swoje wycierpieć, może z czasem bedzie lepiej?

jesteś?? Tak w życiu już bywa, raz jest lepirj raz gorzej- wszystko się ułoży

naprawde nie jestes jedyna osobą która ma takie mysli...ale mimo wszystko trzeba isc do przodu i nie dac sie!!!!+pozytywne myslenie...wiem wiem łatwo powiedziec...ale uwierz mam dokładnie takie same mysli jak ty zwłaszcza jak mnie złapie jakis gorszy dół ale nie bede tu opowiadac swojej histori zycia i o moich niepowodzeniach bo przeciez to nie miałoby sensu i po co rozpamietywac zle chwile..kazdy je ma..

zebys ty wiedziala jak ja cie rozumiem i twoj problem mam to samo

duzo by opowiadac...historia jak z jakiegos zasranego filmu. Czasami sama nie moge uwierzyc ze to co sie dzieje jest prawdą. Najgorsze jest to ze nie mam komu sie wygadac, mam tyle mysli w głowie, nie moge ich poukładać, czasami mam wrazeni ze zaraz zwariuje (straszne sie tego boje). Mam wspaniala rodzine ale nie chce im mowic o tym wszystkim, sami maja od groma problemow i zmartwien. Chcialabym sie wziac w garsc ale jak wszesniej pisalam przychodzi kolejny trudny problem i optymizm znika. Juz nie wierze w to ze bedzie lepiej, kiedys wierzylam ale ile mozna. Jak to mowia, nadzieja matka gupich...

tak jak ja,tylko ze u mnie jestem sam ze swoimi problemami nie mam sie komu wyzalic i nie moge na nikogo liczyc

nie moge zniesc mysli ze jedno wydarzenie mniej i byloby inaczej. Najgorsze jest to ze wszystko kiedys moza naprawic, za rok, 10 lat, 50 lat- kiedys sie uda. A czyjejs smierci nigdy nie cofniesz. Ale tu juz nie chodzi o smierc mojej mamy, bardzo to boli, bardzo za nia tesknie ale wiem ze zycia jej nie wróce. Chodzi o te wszystkie problemy, nawet nie zwazane z mama...chodzi o sytuacje w domu i duzo jeszcze innych dobijajacych spraw. Nie daje rady!!

gerrard jezeli tylko chcesz mozesz mi sie wyzalic. Zawsze lepiej wyzalic sie obcej osobie. Mozesz na mnie liczyc...

mnie umarl ojciec jak mialem 14 lat wiem jak to boli.Zawsze w zyciu tak mialem ze jak podnosilem noge na stol cos pierrdolnelo i byl klopoti zawsze klody pod nogi.Mam juz dosyc kiedys bylem usmiechnietym optymista teraz jestem styrany zyciemi nie chce mi sie zyc jestem obojetny na wszystko

no widzisz, u mnie jak bylo DOBRZE to wymyslalam sobie problemy typu "nikt mnie nie lubi", "jestem glupia" i takie pierdoly. A teraz juz wiem co to NAPRAWDE sa problemy! Nienawidze siebie za to, ze nie docenialam tego co mam! Teraz mam za swoje!

dlatego czasami mysle o samobojstwie,ale wiem ze nie mialbym odwagi sobie zycia odebrac

Tez jestem strasznie zmęczona zyciem. Mam nie cale 21 lat i czuje ze mam Aż 21 lat, wiem ze zmarnowalam sobie mlodosc, zamiast cieszyc sie zyciem jako nastolatka i pózniej ja wymyslalam problemy i sie zamartwialam. Z drugiej strony czuje ze mam DOPIERO 21 lat i tyle problemów, PRAWDZIWYCH problemów przede mna ze az mi sie odechciewa zyc.

ja jestem starszy o 14 lat i juz mam dosyc

tez kiedys myslalam o samobójstwie w takim sensie ze MOZE LEPIEJ BY BYLO GDYBYM UMARLA...Tez nigdy nie odwazylabym sie na to ale przede wszystkim nie moglabym zrobic tego mojej rodzinie...wiem ze mnie kochaja, potrzebuja i zalezy im na mnie. To jedno trzyma mnie przy zyciu.

No a Twoja rodzina? Nie masz zadnego wsparcia od nich? Dlaczego?

kazdy tylko mysli o sobie

no wlasnie ja nie bardzo potrafie. Chce mi sie zyc tylko wtedy jak widze ze moi najblizsi sa szczesliwi...ale teraz nie bardzo tez im to wychodzi :/

a próbowalec z nimi pogadac? Moze znalazlaby sie choc jedna osoba... A zona?

wogole ich to nie interesuje,zona ma mnie w duupie odkad rozchorwalem sie i stracilem prace

rozchorowales sie? Bez urazy ale niezla masz zone, przeciez wlasnie teraz powinna Cie wspierac. Moglaby miec Cie w dupie gdybys byl leniem, siedzacym calymi dniami przed tv ktory NIE CHCE po prostu isc do pracy. No ale w takiej sytuacji...

tak czasem bywa i jeszcze dzieci przeciw mnie nastawia

współczuje :/

wiec zostalem sam z kredytem na 70 tys

o ja pierdole! Ja mam 20 tys. tzn moj tata ale kredyt byl brany w interesie wszystkich. Chcialabym mu pomóc bo wiem ze sam nie da rady ale nie moge znalezc pracy. W grudniu skonczyla mi sie umowa a teraz siedze w domu.

a ja wzialem na biznes ktory nie wypalil i sie bujam teraz jako rencista

Trzymaj się, wielkie dzięki za rozmowe. Ide juz. Dobranoc :-)

thx dobranoc