boze...dlaczegooooooo

dlaczego przyszlo mi zyc w w takiej rodzinie????/ :(((((((( zalewam sie lzami i nie wiem co mam robic....... i nie wiem po co tu to pisze :((((((((( to wszystko jest chore....... zaraz chyba umre z tego zalu

a co się dzieje?

co sie stalo?

czasem jest przez dlugi czas dobrze... ale przychodzi w koncu taki dzien jak ten i wszystko sie wali wyzwiska, rekoczyny..... nie chce pisac o szczegolach... ja placze, mama placze... a zeby tego bylo malo to jeszcze ostatnio choroba sie przyblakala do jednego z nas.... :(((((((((((;(((((((

hyhmm... powiem tylko tyle, że wiem jak się czujesz... :( i strasznie Ci współczuję, bo bardzo trudno jest zmienic taki stan...

tego sie nie da juz zmienic:(( tak bardzo chcialabym stad uciec... ale nie zostawie mamy :((

jeśli chcesz napisz do mnie maila... chyba mamy podobnie

Nie placz. Tez tak mialam w przeszlosci. Cale dziecinstwo przeplakane. Nawet nie chce mi sie o tym pisac. Odkad mieszkam sama z synkiem i mam wszystkich w dupie, pokazalam na co mnie stac, ze sama sobie poradze, teraz wszyscy za mna wielce tesknia. Mam wszystkich w nosie. Troche za pozno. Piosenka dla Ciebie na pocieszenie. Posluchaj sobie. Jestem z Toba. http://uk.youtube.com/watch?v=guH3Q-vRY_E

dziekuje..

w miarę możliwości (o ile to w ogole mozliwe) to bierz mamę i dzida, w nogi

ehhh to nie jest takie proste :(((((((((

moze gdzies interweniujcie? Pije? Zneca sie psychicznie? Fizycznie? Na to sa paragrafy.

koloratko zapisalam sobie Twojego maila .. jak tylko troche ochlone to sie odezwe...

Napisz cos wiecej. W jakim jestes wieku? Jak mozna Ci/Wam pomoc?

to nie jest tak ze ojciec nas krzywdzi... to jest bardzo skomplikowane... mnie bezposrednio to najmniej dotyka.. ale tyle co sie napatrze i naslucham... i te krzyki, wyzwiska... tu nie tylko o tate chodzi...

ok, będę czekac,,, paragrafy? pff... żeby prawo mogło działac tak, jak powinno... to musi się jeszcze wiele zmienic... a żeby jakiegoś skurczysyna usadzic, to musi posunąc się bardzo daleko... a to wszystko co dzieje się przed 'tym ostatecznym' jest równie nie do wytrzymania

20lat..nie jestem mala dziewczynka po prostu to wszystko mnie przerasta... przez jakis czsa juz myslalam ze bedzie dobrze... a teraz znowu sie zaczelo to wszystko...

Przykro mi. Napisz mi jak mozna Ci pomoc.

czasem mysle, ze ktos w koncu kogos zabije i tak to sie skonczy.. naprawde... boze jakie to okropne!!!!!!!!!:(((

chyba nie mozna..... po prostu chcialam sie wygadac:(

Musialabys cos wiecej napisac o tej calej sytuacji, zebym mogla Ci doradzic. napisz w jaki sposob mozna Ci pomoc i opisz o co w tym wszystkim chodzi. Kiedys tez myslalam, ze sie zabije, ze umieram. Cierpialam od rozwodu moich rodzicow. Nowi partnerzy mojej mamy byli alkoholikami, byla przemoc nie tylko z ich strony, ale ze strony mamy takze, z siostra rywalizacja w domu na calego, czulam sie nie chciana, nie potrzebna, nie kochana, czulam sie smieciem i tak bylam nazywana. Wszystko i jeszcze gorzej dopuki nie odizolowalam sie od wszystkich. Teraz mieszkam sama z synem, mamy spokoj. Wszyscy teraz wielce udawaja kochajaca i teskniaca rodzinke, bo mi sie tak dobrze samej uklada.

nawet nie wiem jak mam to opisac... to chyba trzeba zobaczyc:| moj brat cos bierze i jest z tego powodu nadpobudliwy, nie pomagajaprosby grozby... i czasem dochodzi do okropnych starc jego z rodzicami.. najgorzej z ojcem,, bo wtedy wszystko leci, mam wrazenie ze sie pozabijaja... a przez to wszystko wyzywaja sie jeszcze moi rodzice... leca takie slowa ze nie jestem w stanie powtorzyc... pomnozcie to razy 1000 i macie calal sytuacje ....

i tak sobie mysle czasem, ze ja jako najbardziej neutralna osoba, ale jednoczesnie niemogaca nic zrobic... powinnam zciagnac na siebie uwage wszystkich zeby przestali w koncu.. i w chwili takiej jak dzis mam ochote zaczac sie glodzic, moze ktos wtedy zauwazy jak cierpie... naprawde... wiem ze to glupie ale zycie w takim domu jest jeszcze gorsze

nie możesz brać odpowiedzialności za to co oni robią , nie tędy droga , każdy człowiek odpowiada tylko i wyłącznie za siebie , na Twoim miejscu poszukała bym mieszkania nawet z jakąś koleżanką albo chłopakiem i się wyprowadziła , miałam też nieciekawą sytuację w domu i dosłownie uciekłam z niego w wieku niespełna 20 lat , miałam chłopaka który pracował ja też miałam pracę więc jakoś daliśmy radę, tylko nie wygłupiaj się i nie idz tą drogą o której pisałaś , zrobisz sobie krzywdę a i tak oni nie zmienią się , porozmawiaj z nimi jak wszystko ucichnie , za dzień może tydzień ze wszystkimi na raz , powiedz co czujesz , to oni muszą zdecydować czy po tej rozmowie uszanuja Twoje uczucia jeśli to nic nie da to Twoja głodówka tym bardziej !

wiem ze to glupi pomysl ale niec innego nie przychodzi mi do glowy..:( rozmawialismy juz nie raz...chociaz ja tak naprawde chyba nie umiem tak po prostu powiedziec co mi lezy na sercu i jak sie czuje... zawsze bylam niewylewna.. to trudne dla mnie:(

spokojnie z reszta rodziny, zebyscie wspolnymi silami zmusili brata do odwyku? Bo krzyk nic nie zdziala. Uzaleznienia sie przeciez leczy, choc trudno. Moze choc w tym temacie przyjmijcie solidarny front

tylko brat jest dorosly, on nie widzi problemu, wysmieje nas i tak sie skonczy... a na sile go nie wezma... mu na niczym nie zalezy...

to nie ma znaczenia ze jest dorosly, tylko,ze jest uzalezniony. Jesli robi awantury w zasadzie mozna go przymusowo leczyc . W kazdym razie nekac, chocby policją, wtedy sie przestanie smiac. Tym bardziej, jak dorosły, powinien byc odpowiedzialny.

moim zdaniem powinnaś się od tego odciąć , najpierw zdobądz się na odwagę i powiedz im do jakiego stanu doprowadza Cię taka sytuacja w domu , jesli to nie da spodziewanego skutku to jedynie wyprowadzenie się jest Ci w stanie pomóc , wiem to z własnego doświadczenia , człowiek który jest w centrum takiej zadymy bezsilny i przeażony jak Ty potem ponosi skutki takiego nieodpowiedzialnego zachowania innych , ja leczyłam się z depresji która dopadła mnie wiele lat po tym wszystkim , musisz skupić się na sobie i choć to brzmi egoistycznie tylko w tedy uchronisz swoją psychikę od dalszej demolki

policja byla...nie raz... :(