Boje sie doroslego zycia...

Naprawde. Przeraza mnie ze kiedys bede musiala sie wyprowadzic i zyc na wlasny rachunek. Jak sobie pomysle jakie wszystko jest drogie, oplaty za mieszkanie, rachunki itd. Oczywiscie-nie chce siedziec rodzicom na glowie do 30stki, chcialabym mieszkac na swoim, zalozyc rodzine-jak wiekszosc. Ale przeraza mnie jaka to odpowiedzialnosc, czy bede miala wystarczajaca ilosc pieniedzy na godne zycie, czy wybiore odpowiedniego partnera do wspolnego zycia, ojca przyszlego dziecka/dzieci. Mam 22 lata i wiem jeszcze mam czas ale z drugiej strony czas tak szybko leci, boje sie tego, tego ze nie poradze sobie w zyciu. Czy wy tez przezywaliscie takie rozterki?

dlatego Cie doskonale rozumiem:)

Ja też się boję. Przeraża mnie to.

ja mam 23lata i tak samo mam jak Ty.JEDNO pocieszenie-nie jestes sama;)i ja tez hehe bo juz sie balam,ze tylko ja takie cos mam:-P

Pierwszy cel to na pewno dobra praca i mieszkanie, ze nawet jak nie wyjdzie z mezczyzna to bede miala cos swojego i nie bede musiala wracac do rodzicow i zaczynac od zera. Tylko skad to mieszkanie....;)

Terka studiujesz jeszcze?

Studiuje dziennie, jeszcze rok. Mieszkam z rodzicami. Aktualnie nie pracuje od 4 miesiecy a wczesniej weekendowo jako kelnerka, opiekunka i tym podobne prace. Na swoje potrzeby, na wakacje. Zadnej "porzadnej" pracy jeszcze nie zaliczylam