przedślubna depresja

ślub coraz blizej.... a ja choc jeszcze rok temu bylam pewna ze chce slubu i szczesliwa jakos teraz nie potrafie sie cieszyc, znajome mi zazdroszcza a ja najchetniej bym sie zakopala pod ziemie......nie mam sily i nie chce myslec o przygotowaniach. kocham chlopaka ale niewiem skad te mysli.....mam teraz wolne, jestem po studiach czekam na obrone pracy ale nie siedze w domu. ciagle lapie jakies dorywcze prace nie [po to by miec kase ale po to by nie myslec o tym wszystkim:(

nikt niema podobnie??????????

to stres, ja nie miałam depresji, ale miałam dość tych przygotowań. Zeszło dopiero po oczepinach, a ze dwa tygodnie przed ślubem wszyscy mieli mnie dość

współczuję Ci, ja do samego slubu ćwierkałam jak skowronek, dla mnie przygotowania były cudowne! bo tlyko przyblizały mnie to tego wspaniałego dnia.

mam tak samo! na początku bardzo się cieszyłam ale jak zaczęły się poważne przygotowania zapał mi przeszedł.Mieszkam za granicą i właśnie wróciłam z Polski po 2-tygodniowej bieganinie i problemach z księżmi (nie będę się wdawała w szczegóły-ale do kościoła pójdę na swój ślub i potem na chrzciny dziecka w przyszłości) i z urzędnikami. Mamy już serdecznie dosyć i żałujemy trochę tej decyzji.Chyba dopiero po ślubie będę się cieszyć z tego co się stało...

też tak miałam... ale jak został miesiac do ślubu, to wszystko minęło. Teraz mam jeszcze 1,5 tygodnia i nie moge się doczekać. Ale przygotowaniami jestem już zmeczona..

Jesli masz depresje to powinnas sie leczyc. Ludzie, jak wy latwo rzucacie wielkimi slowami.... Pewnie po prostu nie lubisz przygotowan

że te ostatnie dwa tygodnie to troszke mi sie szalało ale było tyle zajęc że nie było czasu na depresję, jeszcze 2 tygodnie wcześniej miałam sesję, którą starałam się czym prędzej zaliczyć. Ale jakby to potrwało jeszcze tydzień albo dłużej to bym też chyba nie wytrzymała.

ja mam slub za tydzien w sobotę i czekam na legendarny stres który mi wszyscy przepowiadają i który ma spalić co najmniej 5 kg ;)))). Przygotowań mam już po dziurki w nosie, a jak to zwykle w życiu bywa, jak jest co robić, to zwykle znajdzie się za chwile kolejne 100 innych spraw, a jak nie ma, to człowiek nie wie co ze sobą zrobić. I tak, właśnie rozpoczęłam nową pracę i we wtorek muszę wyjechać na dwa dni w związku z tym z mojego miasta, pojutrze jestem matką chrzestna na chrzcinach, więc pasuje przygotować co nieco, oczywiście nadal studiuję, więc mam normalnie sesję, a najbliższy egzamin jutro, dzisiaj chodziłam z drugą chrześnicą w poszukiwaniu jej sukienki (ma byc druhenką) i z mamą ws jej sukni. Musiałam tez isc do solarium i chodzic muszę co dwa dni, do tego przymiarki w salonie, a przede mną jeszcze rozmowa z fryzjerką, kupowanie bielizny i biżuterii....... Aha, plener nie wybrany, pieśni na weselu też nie. Ale jestem dobrej myśli ;)

*na ślubie nie weselu :)