mój były mąż...

mam 40 lat, nigdy nie mogłam mieć dzieci... 15 lat temu wyszłam za mąż, jednak po 5 latach, dowiedziałam się ze nie bede mogła zostac mama. moj mąż chciał mieć dziecko, wiedzialam, ze barzdo tego pragnie, dlatego postanowilam od niego odejsc. powiedzialam mu ze nie chce z nim byc, rozwiedlismy sie, minely 3 lata, znalazl druga zone, po roku urodzily im sie blizniaczki... zona zginela w wypadku, on pozostał z dziecmi sam... niedawno spotkalismy sie przypadkiem, opowiedzial mi wszystko, poszlismy na kawe, potem na kolację... spotykalismy sie coraz czesciec i czesciej... nie wiem co o tym myslec, czy to moze miec jakąś przyszlosc? minelo tyle lat...

:) why not? troszke brzmi jak scenariusz jakiegos romansidla:P

no niestety... boje sie, nie mialam nikogo przez te lata...

to tylko do was zalezy, od nikogo innego swoja droga ciekawy material na scenariusz do jakiegos serialu

jak sie juz zakochaliscie w sobie raz i nie rozstaliscie sie w zlosci to mozecie stworzyc zwiazek drugi raz:) najpierw sie zacznijcie spotykac i poznaj jego maluchy dobrze

to nie bylo w zlosci, tzn z mojej strony, dalam mu odejsc, bo mi go bylo szkoda, ze jest skazany na moja "wade wrodzona"... chcialam, zeby byl ojcem... boje sie ze dzieci mnie nie zaakceptuja... w koncu ktoś bedzie zabieral im tatę...

no rzeczywiscie bardzo ciekawa historia. Skoro rozstaliscie się bez większych kłótni to myśle ze jest dla was druga szansa. Wkońcu kiedys sie kochaliscie, a to uczucie moze sie jeszcze odrodzić. MOZE BYC TAK, ZE teraz razem bedziecie wychowywac jego dzieci. Wkoncu ty chyba tez chcialabys mniec dzieci.... zycze powodzenia

one maja 2 latka? daj spokoj w tym wieku nie powinno byc takich problemow jesli bedziesz ciepla i serdeczna to szybko je zjednasz

nie spróbujesz, nie bedziesz wiedziała...

A czy będziesz potrafiła być dobrą matką dla tych dzieci? Zaakceptujesz je?

sa w przedszkolu :) wiec moze byc mały problem... zreszta ja nawet nie wiem, co On o mnie mysli, nie rozmawialismy o Nas, po prstu spedzamy razem czas... do niczego nie doszlo nawet, moze on traktuje mnie tylko jak przyjaciolke?!

od czegos sie zaczyna:-) a zmienil sie bardzo odkad stracilas z nim kontakt?| nawet jak sa w przedszkolu to da sie zlapac dobry kontakt

one maja 2 latka? zdradz tami jak to wyliczylas :-)

wydaje mi sie ze nie bedzie z tym problemu, sa urocze, maja w sobie bardzo duzo z niego...

nie przeczytalam uwaznie:D tylko ze minely 3 lata i reszte sobie dospiewalam co sie czepiasz?????????:-O

nie popedzaj, nie przyspieszaj, po prostu spedzaj czas a co bedzie to bedzie, raczej nie tracisz na tej znajomosci, prawda?

spoważniał chyba:) ale nic w tym dziwnego, skoro musi być ojcem i matką... mineło tyle lat, oczywiscie ze sie zmienil... wlosy ma przypruszone siwizną... ale w srodku jest ten sam chyba... tak samo na mnie patrzy i sie usmiecha... ja chyba nigdy nie przestalam go kochac...

bedzie telenowela jak nic

no to pieknie:) on znalazl swoja wczesniejsza milosc z Ty odzyskalas go z dziecmi ktorych miec nie mozesz same plusy:) jak narazie...

z tym traceniem, to różnie bywa... uporzadkowałam sobie życie, zajęłam się karierą, no bo czym innym :) bardzo chcialabym byc ich matka, ale boje sie ze nie dam rady, kiedy bede musiała sie wykazac, w swoim życiu nie mialam kontaktu z malymi dziecmi... Każdą wolną chwilę spędzałam na uniwersytecie ze studentami... Boję się, ze ich zawiodę...

Boję się też, że sie nie uda, i będę cierpieć jak przed laty...

wiesz bez ryzyka nic nie ma musisz sprobowac inaczej bedziesz miala do siebie pretensje beda dobre chwile i zle-to normalne

acha juz wszystko rozumiem, w koncu 85% kobiet same nie wiedza czego chca :-)

to nie jest tak, że nie wiem czego chcę. Ja bym chciała z nim być... z nimi ;) ale mam też obawy, bo moje zycie, spokojne, uporzadkowane ale też nieziemsko nudne się zmieni diametralnie. A dotychczas oscylowało tylko wokół dwóch miejsc - praca i mieszkanie. Wiem, że to smutne, ale każdy się przyzwyczaja...

to czas to zmienic uwierz mi, znam kogos kto ma 50 lat, zyje samotnie bez nikogo i nie jest szczesliwy mozesz miec i rodzine i kariere naukowa:)

a ja mam obawy, ze to kolejna prowokacja :-)

a niech sobie bedzie ale milo mi sie pisze:P

ale milo mi sie pisze no jasne, bo nie wymaga to zbytniego skupienia, co widac bylo przy liczeniu wieku ;-)

:-o chodzilo mi raczej o to ze to jeden z nielicvznych topikow bez zlosliwych i chamskich uwag

to jest forum, na którym ludzie piszą o tym, co ich męczy, tak? więc dlaczego poczytujecie wszystko za prowokację. Wiem, historia jest barwna i nietypowa, ale nie mam wpływu na szczegóły... Proszę, żebyście oszczędzili sobie komentarzy o domniemanej prowokacji, bo i bez tego nie jest mi łatwo. nie mam osoby, której mogłabym o tym powiedzieć. Przez internet jest łatwiej, może dlatego, że was nie widzę, a może dlatego, że bardzo stwardniałam przez te lata...