trudna decyzja

Poznałam go 3 lata temu...jest starszy o 10 lat...bardzo mnie wtedy fascynowało,rodzina mówiła stanowcze NIE miałam 17 lat...zabronili mi się z nim spotykać..robiłam to potajemnie,koleżanka mnie kryła.Nie mogłam się nim nasycić,jego pocałunkami ,przytulaniem...było tak pięknie,kupował kwiaty czułam się jak księzniczka...co weekend jeździliśmy na kolacje...wracałam późno po cichu do domu...pisaliśmy milion sms..jak to bardzo się kochamy,jak tęsknimy...Teraz jestem 3 rok z nim jestem pełnoletnia zamieszkaliśmy razem..kocham go..albo jestem z nim z przyzwyczajenia sama nie wiem...uczucie w moim sercu gaśnie..jest inaczej..zazroszczę moim koleżanką chłopaków...bo gdy one są z nimi np.nad wodą (są wakacje) ja muszę czekać do 17.00 aż on wróci z pracy...potem jest zmęczony kładzie się przed tv odpoczywa a ja błąkam się po mieszkaniu..chce się przytulić ,przytulam się ale nie czuje tego co na początku tej iskry co rozpalała moje serce...kłócimy się bardzo często zrywamy...on wychodzi trzaska drzwiami...ja i tak wiem ze wróci nie wraca to dzwonie do niego jak kretynka wkońcu wraca godzimy się...i za 2-3 dni jest od nowa to samo.Nie potrafię z nim rozmawiać on nie mówi tego co czuje jest zamknięty w sobie..męcze się..alewiem zegdybym odeszła na zawsze brakowałoby mi jego..sama nie wiem co robić... Lura

Nie dojrzałaś do poważnego związku...

Widać, że masz ochotę poszaleć a ze starszym zgredem się nie da. Więc, albo zakończysz ten związek i będziesz robić to co chcesz albo dalej będzies marudzić. Nie dorosłaś do poważnego związku. Chcesz się bawić, co jest w twoim wieku normalne.

Ciekawe imię

To piękna młodość w Tobie woła o swoje prawa. Drugi raz już nie będziesz miała 20 lat i takich pragnień jak teraz.