Strata przyjaciółki

Piszę tutaj, ponieważ nie mam już z kimś pogadać. Straciłam jedyną osobą, której umiałam zdradzić wszystkie swoje sekrety i którą uważałam za godną zaufania tak naprawdę... Moja (była już) przyjaciółka była dla mnie bardzo ważna, ale swoim zachowaniem tak bardzo mnie do siebie zraziła, że nie umiem jej już ani ufać, ani nawet z nią rozmawiać. Wina zawsze leży po obu stronach, więc pewnie i ja odpowiadam za rozpad naszej przyjaźni. Ale dopiero teraz widzę, że nie było jej nigdy kiedy jej potrzebowałam. Zawsze wtedy miała ważne sprawy do załatwienia itp. i mówiła, że jeśli jestem jej prawdziwą przyjaciółką, to powinnam to zrozumieć. Mając ją i tak musiałam radzić sobie ze wszystkim sama. Kiedy umarł mój pies usłyszałam od niej tylko to, że przez nas tylko dłużej cierpiał, bo zamiast wcześniej go uśpić, walczyliśmy (ja i moja rodzina) o jego życie. Pamiętam jak wtedy płakałam przez te słowa. Jestem samotna, mam 22 lata, ona też jest sama, więc zawsze umawiałyśmy się, że razem będziemy spędzać samotne wieczory i będziemy sobie pomagać. Niestety ona prawie nigdy nie miała na to czasu, bo a to nauka, a to coś tam... Wszystko było ważniejsze ode mnie. Teraz znalazła już inną przyjaciółkę, a ja już nie umiem nikomu zaufać. Do tego sprawę komplikuje fakt, że ja podobam się chłopakowi, który podoba się jej, mimo że ja nic do niego nie czuję. Myślę, że ma mi to za złe, choć ja kompletnie nie mam wpływu na jego uczucia. Jest mi źle i ciężko. Wiele razy się na kimś zawiodłam, ale nie sądziłam, że stracę kogoś tak ważnego w taki sposób. Macie podobne doświadczenia? Jeśli tak to pomóżmy sobie.