jej przeszłość...jak to zaakceptować?

powiedziałem jej że gdyby jednak przytrafiło sie jej kłamstwo ma się jak najszybciej do niego przyznać i wtedy nic sie nie stanie bo za szczerość nic sienie stanie :) czy to dobre posunięcie?

do kemocik- znacie się 6 mies- nie oczekuj że teraz wszytskie swoje ciemne strony życia opowie Ci jedym tchem. Jeżeli tak trudno się jej o tym mówic to znaczy że sie tego wstydzi. Widocznie to na tyle trudny dla niej temat że wolała Cię nim nie zrażać od siebie.Zresztą sama teraz widze jak zareagowałęś na te informacje- bo fakt kłamstwo zabolało Cie i tego się uczepiłeś, ale nowe fakty z jej zycia poważnie Cie zaniepokoiły. To nie jest łatwa sprawa mówić o trudnych rzeczach- może to TY nie dałeś jej jeszcze takiego poczucia zaufania, żeby mogła Ci o tym swobodnie opowiedzieć. Bo to nie sztuka byc ze sobą i dla siebie wsparciem w błhych sprawach- TYLKO W TYCH NAJTRUDNIEJSZYCH trzeba przytulić, zrozumieć i zaryzykować dla parwdziwej miłości- a ta jest warta wszytskiego

jak czytam autora to jakbym swoja historie przerabiała :)

ja kiedy poznałam swojego X miałam 17 lat. Był moim pierwszym chłopakiem ( no oprócz tych szkolnych i przedszkolnych znajomości :) )-oddałam mu wszystko co miałam- powierzyłam wszystkie tajemnice, nigdy nie okłamałam. pewnego pieknego dnia moje zycie legło w gruzach- dowiedziałam sie o jednym powaznym kłamstwie-był jego płacz, błaganie o przebaczenie-wybaczyłam-obiecywał że juz nigdy wiecej, zarzekał się. ja powtarzałam zawsze-pamietaj najgorsza prawda lepsza jest od kłamstwa. potem wychodziły kolejne jego kłamstewka-za kazdym razem płakałam, cierpiałam a on obiecywał ze nigdy wiecej...powoli traciłam nadzieje że kiedykolwiek przestanie kłamac- a potrafił kłamac w tych duziych ii małych sprawach... ale ja nie umiałam przestać go kochac...

przestałam mu ufać, zniszczył moje zaufanie, moja psychike ale miłość została...

ona tu a on śpi

pewnego dnia dowiedziałam się że jest bardzo ciężko chory -być może nieuleczalnie... przez kilka miesięcy byłam przy nim w najgorszych chwilach w jego życiu, życiu które nabrało dla niego nowego sensu- nie wierzyłam że człowiek może przejść tak wielką metamorfozę...

powiem na koniec tylko że dziś jesteśmy szczęśliwym małżeństwem, a jemu ufam bezgranicznie, jak nikomu innemu na świecie!

ja wziąłem sobie nieużywaną i tego typu problemów nigdy nie miałem. Także sorry Gregory, ale nie mogę Ci pomóc.

a wy niby nigdy nie klamiecie? pfff co za herezja

oj, rany. a po co w ogóle wnikać w takie rzeczy? to jest dla mnie niepojęte. to chyba wasze męskie ego. co Ciebie obchodzi, czy ona straciła dziewictwo w wieku równo 17 lat czy 5 miesięcy później? jeśli czuła, że możesz się z tym źle czuć, że możesz się złościć, to wcale nie jest takie dziwne, że skłamała. ważniejsze, żeby nie okłamywała Cię w kwestiach związanych z Wami i z teraźniejszością. przeszłość zostaw w spokoju.