CHCIAŁABYM UCIEC ...

Witam Chciałam sie zapytac czy sa tutaj moze osoby, które chciałby na jakis czas zamknac sie w zakonie??Ja od niedawna mam takie plany ale nie wiem gdzie mozna było by sie udac, zna ktos moze zakony ktore za prace oferuja zamieszkanie na jakis czas?? Bardzo potrzebuje sie wyciszyc, odnalezsc radosc zycia ktorej juz nie mam i sily..:(

a nie lepiej iśc do psychologa ?

dzieki cioto

Nie byłam kiedys ale wiem ze moze mi pomoc jakas czasowa izolacja od tego zycia od problemow...chciałabym pobyc z daleka ..moze uciec od samej siebie:(..tak bardzo jestem zmeczona w wieku 21 lat zyciem:(

super ze nawet podszywy w takim temacie musza buszowac;];/

Krzyz na droge :D

ale czy myślisz, że bez chwili samotnosci się wyciszysz? w zakonach non stop żyje się w grupie, początkujące to zazwyczaj w niezbyt dobrych warunkach, zawsze ludzie naokoło, zero intymnosci, na wszystko potrzebna zgoda, ostry rozkład zajęć, plan dnia. nie wiem, czy to jest dobre na wyciszenie, uspokojenie, to już zależy, jaki masz charakter i czego oczekujesz.

mi też by się przydało cos takiego. Kiedyś wstawałam z uśmiechem, potrafilam sie cieszyć drobiazgiem... teraz mnie wszystko przytłacza i mam dosć. Pogubiłam się w życiu

W zakładie zamknietym tez sie mozna wyciszyc;) ( podobno) i to pod okiem fachowcow;)))

czasem też mam takie myśli... może i ostry rygor w zakonie, choć nie sądze że aż tak bardzo, ale zamykasz sie i nie docierają do ciebie problemy z zewnątrz... problemy od których pragnie się uciec... mam takie myśli w chwilach słabości...a tych chwil coraz wiecej ostatnio niestety... zwłaszcza od ostatnich dni...

od problemów się nie ucieka, tylko się je rozwiązuje, ucieczka niczego nie przyniesie. Chcesz się wyciszyć? Jedż w góry do małego pensjonatu na pustkowiu. Chcesz zmian? Wyjedż do pracy za granicę. Masz partnera?

grafitowa słyszałam o takich zakonach gdzie własnie ma sie ta samotnosc o ktora sie prosi, wiem ze sa surowe reguły ale to uczy pokory ... Biedrona1614-> tez sie chyba pogubiłam w zyciu, czasami nie wiem jak zyc komu juz wierzyc, ale chce zyc tak jak Bog mowi, według Jego prawdy a nie tego co mowia ludzie bo tyle na swiecie obłuudy, i wredoty tak jak np Predatorka ktorzy nie maja za grosz kultury tylko wiecznie sie wysmiewaja z kogos;/

lalineczka ale nie wiesz ze czasem z dnia na dzien cos w srodku mowi Ci ze powinnas tak postapic, nie gory, nie morze ani praca za granica, lecz cos zrobic by byc blizej Boga, zeby odnalezsc wartosci te prawdziowe...a nie słuchac ludzi ktorzy mowia sprobuj narkotykow zycie jest po to by sie bawic, pij baw sie i hulaj i nie patrz na zasady nic nie liczy sie w zyciu..ja nie chce tak zyc jak wiekszosc ludzi:(dlatego potrzebuje byc blizej Boga, gdy jestem w Kosciele i wracam po mszy to czuje spokoj, powraca mi usmiech na twarzy i wierze ze moze byc w zyciu lepiej...Ci ktorzy nie wierza w Boga niech lepiej sie nie wypowiadaja ich zycie...

rozumiem cię 21 bo ja też takmiewam czasami i też wierzę w Boga chcociaż czasami go zawodzę i po moim zachowaniu ciężko byłoby się domysleć że ja z tych wierzących ;) poszukaj w necie info o takich zakonach - wiem że jest taka możliwość i rygory nie są jakieś nie do przejścia tylko jesteś chyba bez tv, bez telefonu i takie tam - przecież nie chodzi o to że ty chceszzostać zakonnicą ale chcesz pobyć sama że swoimi myślami i z Bogiem - rozumiem, a co do psychologów- ściema - chodziłam nie raz bo swego czasu miałam przygody z narkotykami - jak może mi pomóc jakiś zwykły ludek który sam ma masę problemó i sobie nie daje z nimi rady - wkurzało mnie ich pieprzenie tych wyuczonych formułek albo jeszcze lepsi psychiatrzy zapisujący masę leków po których nie wiesz gdzie mieszkasz i jak się nazywasz - masakra, jakoś z tego wyszłam i myślę że to dzięki takiej wewnętrznej sile którą daje Bóg a nie jakiś tam pseudo psycholog (oczywiście nie neguję ich całkowicie i ich pracy - pewnie sa tacy z powołania i pewnie pomagają wielu ludziom ale mi to nie wystarczało i trafiałam na idiotów samych)

ljjeroli-> bardzo dziekuje za wypowiedz sensowna i na temat:))... własnie tez doswiadczam takiego czegos ze Go zawodze, ze obiecuje byc lepszym człowiekiem a Go notorycznie zawodze i siebie tez, ze nie mam juz w sobie tych zalet co kiedys, dawniej nie przeklinałam, nie byłam taka nerwowa, bardziej ufałam ludziom, a teraz juz siebie nie poznaje...nie zrobiłam moze w zyciu jakis nie wiadomo jak złych rzeczy bo ludzie naprawde potrafia łamac najokropniejsze bariery społeczne i moralne..ale i tak juz nie czuje sie ta sama dziewczyna sprzed lat z pasjami, z tym ze cieszyły mnie spiewy ptakow nad woda ehh....do rzeczy własnie chciałabym isc na jakis czas do zakonu..i tak nie moge znalezsc narazie pracy choc intensywnie szukam wiec...a co do psychologow własnie jak moze mi pomoc człowiek ktory moze ma i wiecej problemow ode mnie??? zwykły człowiek, ale sa jak i mowisz Ci z powołaniem ze wysłuchaja jak człowiek z sercem...ja od zawsze chciałam tak pomagac isc na psychologie zeby moc kogos przekonac do zycia, uszczesliwic....otworzyc serce w tym Brudnym swiecie;/...