Strach przed mówieniem dzień dobry

Mam problem :/ nie wiem co się ze mną dzieje. Np. wychodze z domu, spotykam sąsiada i tak mnie zatyka, ściska za gardło że nie potrafię powiedzieć głupiego dzień dobry ;( nie wiem juz co z tym robić. Unikam ludzi. Nie mam innych problemów z wystąpieniami. Czasami pytana przez nauczyciela o obecność nie potrafie powiedzieć "jestem" bo coś mnie tak ściska w środku że nie wydusze z siebie słowa. POmocy

http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=3758051

ale ja nie mam problemów z zapominaniem słów.

ale to chodzi o samo wysławianie czy strach przed tymi ludźmi? może to fobia społeczna.

to zamiast dzien dobry mów siema :)

Też tak zawsze miałam. Z tym da się żyć. Nie myśl o tym tyle, bo każdy coś tam ma, nie ma ideałów. Poczytaj sobie ten wątek z linka, szczególnie trzeci post od końca.

To jest logofobia. Nie Ty jedna tak masz, nie przejmuj się tym.

Jest to strach przed wysławianiem. Jak widze ze nadchodzi jakiś sąsiad, nauczyciel to aż mnie coś ściska w środku. Bardzo chciałam o tym nie myśleć, starałam sie zapomnieć o tym ale cały czas mi to siedzi w głowie :/

Jak dojrzejesz to zaczniesz patrzeć na to inaczej. Pomyśl sobie, że wszystko kiedyś przeminie, szkoła też. I już nie będziesz musiała mówić: jestem. Musisz po prostu jakoś przetrwać ten okres.

Dojrzeje? Mam 20 lat :(:(

to forum jest dla ciebie http://www.przyjaciele.org/pomoc/forum.php

dzień dobry, a ludzie myśleli, że jestem niewychowana :( Ale teraz mam 15 lat i mówię, ale zawsze to moje "dzień dobry" tak nienaturalnie brzmi, bo głos mi szaleje wtedy :o

Witam, mam 15 lat i fobie przed mówieniem "Dzień dobry" a co dopiero "Dobry wieczór" .. Nie wychodzę z domu nigdzie, bo to dla mnie okropny ból i psychiczny i fizyczny. Wiele osób pewnie myśli że jestem nie wychowana itd.. a ja za każdym razem kiedy staram się powiedzieć cokolwiek ściska mnie gardlo i patrzę na daną osobę, a nie powiem jej nic. Miałam przykrą sytuację w busie, kiedy weszłam i się nie przywitałam bo po prostu nie byłam w stanie, pan kierowca nakrzyczał na mnie (delikatnie mówiąc) przy wszystkich ludziach w busie, plus obmawiał ze starszymi paniami... "Młodzież to taka nie wychowana... ani me ani be... zero szacunku" Popłakałam się... nie wychodzę z domu już nigdzie. Pomimo psychologów, logopedów... problem istnieje dalej a nawet się nasila... nie wiem co robić a nie chce wydać na terapię 20 tys złotych... Oprócz tego mam problem z jąkaniem się, ale największym problemem jest właśnie mówienie "Dzień dobry" nie wiem co robic...