Pytanie do kobiet- bardzo prosze Was o radę.

Mój facet zaczyna mnie drażnić. Zawsze uważałam, ze facet powinien znać sie na męskich zajęciach, coś w rodzaju, drobny remont, sprawy związane z samochodem a więc ile pali itd, nawet kwestie sprzętu RTV, komputery. No nie mówie juz żeby wszysytko musiał umieć ale zeby drobne rzeczy nie sprawiały mu trudności. Ale ostatnio zauwazyłam że kompletnie na niczym sie nie zna. Nawet nie potrafił zrobić sobie przelewu, bał sie że coś źle zrobi.... Czasami tak mnie to męczy. I wstyd mi za niego. Do szału mnie to doprowadza. Czasami nawet to nie patrzy jak jeździ. Ostatnio przy parkowaniu tyłem , zapomniał spojrzec i walnął by w auto...Dla mnie to porazka jest. Jak mu to powiedzieć, czy wogole mówic czy odejść może od takiego?

Nawet jak jest na zakupach to zawsze musi spytać: " A niech mi Pan/Pani powie bo sie nie orientuje....

chyba znam tego faceta...;-) albo podobnego....:D ale pociesze cie...moj zna sie na wszystkim oprocz wszystkiego co zwiazane z zyciem:D....wiec wolisz mojego czy nadal swojego??

doradze ci cos fajnego, a jak Ty z tym wytrzymujesz??

ja juz nie wytrzymuje.....:-(....mam wrazenie ze jestem z duzym dzieckiem....a ja nie chce byc nianka i myslec za niego i siebie.... wiesz....moj najwiekszy blad....pozwolenie na zalozenie obraczki.....

My mamy razem zamieszkać razem. Ale czuje że dzieli nas duża różnica. To okreslenie jak dziecko jest dobre nawet. Mam wrażenie że bariera jaka nas dzieli jest nie do przeskoczenia. Ja wysuwam pewien pomysł, mowie np. że trzebaby zrobić to i to i to. A on do mnie mówi: no tak własnie tez o tym myślałam, ale wiesz musimy jeszcze załawtiwc to i to. A ja mu : no przecież o tym mówię. Jest tak momentami jakby miał spóźnione myślenie. Jak myślisz da się coś z tym zrobić?

mysle ze nie....jesli uwazasz ze mysli z "opoznieniem" to nigdy cie nie dogoni i uwazam ze ty rowniez nie chcesz sie "cofac" tylko isc do przodu....i ZAWSZE bedzie was TO roznilo....

No własnie o to mi chodzi : iść do przodu, rozwijac sie razem. On rozwój widzi jednakowo: remont mieszkania, potem dziecko, potem drugie dziecko a dalej to nie wiem, na tym sie konczy....niestety:( I powiedz co zrobisz teraz?

a co mam zrobic jak slysze ze jesli chce to moge odejsc ale rozwodu NIGDY mi nie da bo on przysiegal.... sama mi powiedz : i co dalej...??? mam zrobic?...nie widze szans na poprawe i nie widze szans na zycie osobno....

O Matko , wiesz co aż sie przeraziłam. Mój mówi do mnie to samo, że prędzej zabije niz da rozwód. Przysięga przed ołatrzem świeta i on nie uważa rozwodów. Może to taki typ człowieka jest....

Może go nastrasz, tupnij nogą, może przestanie ?

juz tupalam:-) ok, pomoglo na chwile....potem znow to samo....mam wrazenie ze to ja chodze w "portkach" ...wszystko zalatwiam, o wszystko sie martwie, wszystko na mojej glowie...to ja mysle co zrobic gdy jest zle....i dlatego on sie nie martwi bo wie ze zawsze znajde na wszystko rozwiazanie.....