Czemu nie warto się dołować?

Dołowanie polega na siedzeniu przy oknie i gapieniu się w deszcz, ewentualnie na słuchaniu piosenek związanych z wspomnieniami, oglądaniu filmów o miłości, najlepiej niespełnionej, piciu 15 przeraźliwie słodkich herbat z cytryną dziennie, gapieniu się w sufit i torturowaniu się myślami. I może jestem masochistką jakąś wyrafinowaną, ale to mi niesamowitą przyjemność sprawia. Od 3 dni w sumie wyszłam z domu raz na 2 godziny. Poza tym siedzę w piżamie całe dnie i pogrążam się w błogim świecie wspomnień, mój mózg to ulubione miejsce przebywania w tym momencie. Jest błogo, w głośnikach słyszę Bliss, nikt mi nie przeszkadza.... Tylko, że tak się nie da całe życie. Przypomnijcie mi jakieś powody dlaczego to jest złe, dlaczego nie warto siedzieć i łapać doła. To przyjemne przecież tak bardzo...

http://www.youtube.com/watch?v=s_mIkoVvFDI

Z miejsca wyprzedzę argument o tym, że to jest bez sensu i celu. Znalazłam sens w tym wszystkim. Gram w "Latające chomiki". Pokonywanie kolejnych metrów chomikiem w czapce pilotce jest niezwykle absorbujące.

Och, Kissing zajmuje pierwsze miejsce wśród wywoływaczy łez. :)

...

i nie mamy żadnych, ale to żadnych argumentów mnie w taką pogodę jutro o 6:30 obudzi jeden konkretny argument - praca :O

No ale ja kiedyś byłam normalna :(:(:( I argument praca nie wchodzi w grę, nie pracuje, bo mnie wyjebali na zbity pysk.