Złamane serce...i co dalej?

...zdradził... po dwóch latach wybaczyłam, zaufałam, obdażylam po raz drugi wielkim bezgranicznym uczuciem (starał się). Po roku czasu dowiaduję się że boi się odpowiedziałności on dalej sam nie wie czego chce...nie kocha mnie. Mam naprawde wielki dołek psychiczny. Czuje że nie potrafie juz nikogo pokochać nikomu zaufać. Wszystko nagle straciło sens. Nie mam nikogo. Czy ktoś był w podobnej sytuacji jak z tego wybrnąc?

facet tak jakby bał się zobowiązań i nie wiedział, czego chce... mówiąc inaczej, nie chodzi o Ciebie tylko o niego

to bardzo wiele, a o gnoju nie mysl, nie jest tego wart. wiem,ze to smutne ale samotnosc jest o stokroc lepsza od oczekiwania, ze ktos zmieni sie dla nas.

Obiecywał, naprawde było widać, że mu zależy na mnie...że chce wszystko odbudować ponownie zaufałam i co mam z tego? nagle się mu wszystko odmieniło...a ja znów cierpie. Dochodzę do wniosku ,że ludzie się nie zmieniają...jacy są tacy będą! Czuję, że tym razem sobie nie poradzę z tym problemem..jest mi ciężko. Nie mam ochoty nikogo już poznawać od nowa uczyć się tej osoby. Co zrobić?

Moi rodzice nie chcieli go znać! Zabraniali mi spotkań z nim! Zbuntowalam się. Powtarzali mi, że to nie człowiek dla mnie. W końcu sami uwierzyli, zobaczyli jego starania. Pogodzili się z moim wyborem. ...A teraz? co ja im powiem? jest mi strasznie głupio. Zawiode ich. Rodzice, a znajomi? będę wysłuchiwać komentarzy typu " a mówiłam/mówiłem ci!to nie słuchałaś!"

i dobrze sie stalo,niezdecydowany facet to najgorsze co moze byc facet musi wiedziec czego chce i umiec zadecydowac a widac z tego to zwykly gnojek i piz...a,sory ale taka prawda