trzymam ludzi na dystans - czemu?

I przez to czuję się taka samotna :( Jak to zmienić i być bardziej otwartą.

mam to samo koziorozcu, z ktorego grudnia jestes?

22

Tak bardzo potrzeba mi ciepła, przytulania, czułości, ale okrywam się jakimś pancerzem nieświadomie i nikt nawet nie przypuszcza co mi siedzi w głowie i sercu ... :(

ja z 26, i tez mam z tym problem. plus moj charakter.... jestesmy zdystansowane dyplomatki, ale nie martw sie kiedys ktos to doceni. mi sie juz 3 zwiazki rozpadly przez ten dystans. mam go nawet do bliskich:(

A bo Koziorożce to jakieś nieżyciowe są i mają wygórowane wymagania. :P

...i teZ tak mam

Też jestem koziorożcem i nie zauważyłam nic podobnego u siebie

mi mowia ze jestem zamknieta, (choc tez pragne przytulenia, ciepla) zadko mowie o uczuciach, zadko sie otwieram i wywnetrzam. przez co postegaja mnie jako malomowna:( tez mnie to wkurza! ale nie umiem tego zmienic! blokuje sie!

a ja jestem z 8 stycznia i mam to samo!! trudno mi zblizyć się do kogoś, jestem w jakimś pancerzu. a jak się do kogoś zbliżę to jakoś chorobliwie - za bardzo

nie wiem,czy to ma jakies znaczenie, ale ogolnie to mam podobnie. bardzo meczace.

ludzie tak łatwo nawiązują nowe znajomości, a ja co? NIC. Nie wiem skąd u mnie ta nieufność. Studiuję na kierunku technicznym, wokół sami faceci i NIC. Mam paru kolegów ale to są luźne znajomości nie wykraczające poza uczelnie.

Wy nie trzymacie ludzi na dystans, wy sie ludzi boicie. Nie potraficie nawiazywac kontaktow, a takze nie potraficie przeprowadzac rozmow. Stad ten strach.

w sumie racja, cos w tym jest. da sie to jakos zmienic?

jestem taka sama ,nie jestem koziorożcem,moja przedmówczyni ma racje

tzn.oreore ma racje

ludzie łatwo wyczuwają takich ludzi,unikają ich.

Wszystko sie da, trzeba tylko chciec. Przede wszystkim popracowac nad soba. Co wstrzymuje takie osoby przed mowieniem ? Byc moze mala wiedza ? Warto ja wtedy zglebic. Byc moze strach przed osmieszeniem za brak umiejetnego wyslawiania sie ? Warto wowczas wiecej czytac, poznawac przerozne dziedziny wiedzy. Byc moze [w kontaktach nawiazujacych znajomosc]niesmialosc.Warto wowwczas i nad nia popracowac. Reasumujac nie ludzcie sie, ze pisanie w necie rozwinie was do tego stopnia, ze pozbedziecie sie tych wad jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki ;) Tylko praca nad swoimi slabosciami przerwiecie to bledne kolo.

próbowałam coś zmienić, z szarej myszki stałam się atrakcyjną kobietą, co podniosło moją samoocenę , ale nieśmiałość nadal pozostała :( zawsze byłam mądra, ale jestem perfekcjonistką i zawsze boję się że zrobię coś nie tak

Nie boj sie wiec swojej perfekcji, sprobuj sie sprzedac. Latwo jest cos osiagnac ale trudniej jest to przekazac dalej, prawda ?

i jestem niesmiala, malomowna, w ogole nie mam znajomych nawet jak wyjde na miasto to nie spotkam nikogo, zeby slowo z nim zamienic... wlasnie szukam pracy ale tak naprawde nie mam ochoty w ogole do niej isc bo tam beda ludzie.. w poprzedniej pracy sie nie sprawdzilam bo jako sprzedawca nie umialam sprzedawac... wiadomo do tego potrzebny dobry kontakt z ludzmi;/ moj maz za to dusza towarzystwa jak wychodzi do sklepu to nie ma go pol godziny bo zawsze kogos spotka i z kims pogada.. a ja od dawna z nikim nie rozmawiam oprocz rodzicow tesciow meza i dziecka ;///////////// i mam dzis strasznego dola

masz chociaż męża i dziecko - ciesz sie!

W kontaktach z ludzmi, zrezygnuj ze swej perekcyjnosci, naucz sie swobodnie wyrazac to, co masz na mysli. Jesli chodzi o wyglad to cudownie, ze podbudowalas swoje ego. Chodzi jednak o to, zeby nie bac sie innych i uwierzyc we wlasne mozliwosci. Nikt nie jest perfekcyjny w calosci, nie ma takich ludzi. Dlatego popracuj nad inna czescia siebie.

jak ja nie lubię sformułowania "sprzedaj się" :O nie mam zamiaru udowadniać innym jaka to ja jestem fajna Tak trudno przekazać dalej :(

Hehe, "sprzedawac sie" to znaczy rozmawiac na tyle swobodnie z kims obcym, zeby nie zwracac uwagi na swoj perfekcjonizm. Nie przesadzaj, odpusc go sobie. W kontaktach z ludzmi wazny jest przede wszystkim usmiech i chec sluchania innych oraz odpowiadania, a czasem owienia o sobie nie jako osoba prefekccyjna ale osoba, ktora ma prawo popelnic jakis blad. Podam wlasny przyklad. Bedac kiedys za granica nie potrafilam przelamac sie do mowienia w jezyku tubylcow. Zdarzylo sie jednak, ze sytuacja wymusila na mnie sklecenie kilku zdan w tym jezyku. I o dziwo stwierdzilam, ze potrafie, mimo, ze w srodku zdawalam sobie sprawe, iz mowie troche jak analfabetka. Smiechu bylo co niemiara ale ta sytuacja pokazala mi, ze gdybym wowczas nie sprobowala przelamac tego wewnetrznego oporu, prawdopodobnie trzymalabym sie dalej swoich przekonan i wyszlabym na tym jak zablocki na mydle bo ani sytuacja ani osoba do ktorej to mowilam nie byly warte mojego strachu. Reasumujac: warto sprobowac cos z tym zrobic, obojetnie czego dotyczy ten wasz strach. :)

Ja w kontaktach z ludźmi wcale nie jestem taka perfekcjonistka , to raczej od siebie wymagam za wiele. Nieśmiałość blokuje mnie w swobodnym wyrażaniu myśli.

A dlaczego zakladasz od razu, ze ten, z ktorym w danym momencie rozmawiasz bedzie zwracal uwage na to czy jestes niesmiala ? Byc moze ten ktos, tez jest niesmialy albo ma jakies powazne klopoty albo ma zly dzien i dlategoo patrzy na Ciebie z gory...Nie boj sie, przelamuj swoj strach. Nie musisz nikomu nic udowadniac, robisz to dla siebie po to, zeby czuc sie swobodnie, nie miec zachamowan w wyrazaniu siebie.

to jakoś tak tkwi w podświadomości ...