trudne relacja z rodzicami jak postąpić?

W skrócie: Mam 22 lata,jestem jedynaczką,relacje miedzy moimi rodzicami zawsze były fatalne.Zawsze slyszalam tylko wyzwiska,nigdy nie widzialam by sie całowali. Moja mama zawsze mnie biła i poniżała,wymyślała okrutne kary,ale ja jako dziecko nie widzialam iż jest to złe.Oczywiscie byly tez pozytywne momenty ale ich nie pamiętam.Moj tato nigdy nie stanął w mojej obronie.Mam o to żal. Dorastałam i sytuacja się pogarszała.Nie akceptowała mojego wyboru-męzczyzny 20 lat starszego-wyłącznie obelgi.W końcu doprowadziała mnie do tego stanu iż musialam się wyprowadzić do mojego narzeczonego.To znaczy kazała mi się wyprowadzić-postawila ultimatum albo ona albo on.W tej chwili nie odzywam się z mamą bo ona oczekuje przeprosin.Jak powinnam sie zachowac?

widac matka nie chciala miec dzieci pewnie wpadla pojawila sie ty i wieszala na tobie psy.Daj sobie spokoj na milosc trzeba sobie zaluzyc jeszcze bedzie sama prosic o wybaczenie ty nie pros jej zniszczyla ci dziecinstwo teraz chce niszczyc dalsze twoje zycie pokaz ze dajesz rade sama nie przerpaszaj pogodzisz sie z na a on zniszczy ci zycie sory ,ale taka prawda twoja matka jest toksyczna

Olej rodziców i tak nic dobrego z tego domu nie wyniosłaś:O Ciesz sie narzeczonym i waszymi wspólnymi chwilami.

jak mialam 17 lat to przeczytala moj pamietnik w ktorym pisalam jacy mężyczni mi się podobają,ot takie zwykle marzenia natomiast ona podsumowala ze pewnie z tymi wszystkimi uprawialam sex i kazala mi iść razem znią do ginekologa i publicznie pytala się lakarza by sprawdzil ile mialam aborcji ale lekarz ją wyśmial bo bylam dziewicom i to jej powiedzial osmieszyła mnie przed wszystkimi,po tym chcialam popelnic samobojstwo

teraz jest lepiej bo moj narzeczony jest bardzo troskliwy,powiedzial mamie co o niej sądzi a ja wracam do rownowagi,bo juz tak bardzo sie nie denerwuje jak trzasną drzwi

wspolczuje tobie

Olej rodziców, bo po co Ci oni? Żeby dalej Cię dręczyli? I uciekaj szybciutko z tego tematu, bo zaraz się zlecą matołki twierdzące, że to Twoi rodzice i choćby Ci papierosy na czole gasili, to masz ich kochać i szanować.

Mniej więcej cię rozumiem. . . Rodzice czasem nie chcą niczego zrozumieć bo uważają, że tylko on i mają rację . Czasem nie da rady do nich dotrzeć. ważne byś ty była szczęśliwa, a nie marnowała się tam.

Tylko ze bym chciala miec dobre kontakty z rodzicami,probowala juz dzwonic pare razy,niestety uslyszalam tylko pytanie po co dzwonie i po co marnuje ich czas?

A po co dzwonisz i marnujesz swój czas?