Syndrom pustej macicy

Czy któraś z was cierpi na tę przypadłość? Ja ją zdiagnozowałam u mnie. Nie chodzi tu o wypełnianie sobie życia z braku zainteresowań tylko poprostu lubię być w ciąży, rodzić i opiekować się takim maleńkim człowieczkiem. Obiecuję sobie że ta ciąża będzie już ostatnia, ale wiem doskonale że jak dziecko podrośnie to znów mnie dopadnie. Dodam tylko że moje dzieci kocham i nie klepiemy biedy ani nie żywimy się produktami "dużo, tanio, tesco" Czy są tu takie mamy, które odczuwają tęsknotę za noworodkiem i za okresem ciąży (mimo że niekoniecznie znosiły ją świetnie)?

mnie taka "przypadlosc" nie dosiega, ile masz dzieci? kto postawil Ci taka diagnoze? jestem ciekawa bo pierwszy raz slysze o czyms takim

Sama sobie postawiłam. wyczytałam takie określenie w necie i spodobało mi się bo idealnie pasuje do moich odczuć. Mam na razie dwoje, a trzecie się pojawi.

heh myslalam ze masz moze 5-6 dzieci rok po roku :) jak duzy jest odstep pomiedzy dziecmi? maz tez chcial 3ke dzieci czy to byla Twoja decyzja? wg mnie instynkt sie wlaczyl i tyle, sama mam 2, z roznica 2 lata z kawalkiem, kiedys moze zdecyduje sie na 3 :)

Ja tak mam. Mam Troje dzieci i dośc duże przerwy między każdym dzieckiem.(5lat) I jak sobie pomyślę że już nigdy nie będę w ciąży,że nie będę czuła ruchów dziecka i wszystkiego co z ciążą i niemowlakiem związane to jest mi smutno i źle.

Mam je prawie rok po roku, ale wiem, że to trzecie będzie ostatnie. Rozum musi wygrać z sercem tym razem i nie ma wyjścia. Maż? Oczywiście, że chciał, razem podjęliśmy tą decyzję. Ja sobie tłumaczę, że to jeszcze nie definitywny koniec tylko poprostu długa przerwa i zobaczymy co życie z sobą przyniesie.

macicy?! to tak jak z miesiaczką, że to niby "łzy macicy po utraconej szansie na dziecko"?:D:D:D

ja tez chce poczuc jeszcze jak to jest byc w ciazy, ruchy, miec brzuszek, chodzic na usg itp nie wyobrazam sobie nie czuc juz tego niegdy, ale na obecny czas bym nie chciala, za male mam dzieci jeszcze....

do psychologa takie podejscie?

Chyba nie bo jak pytałam o to psycholożkę to mi wyznała, że też to czuje. Więc raczej tego się nie leczy tylko z tym walczy jeśli życie definitywnie nie pozwala na więcej dzieci.

mozesz zostac surogatka, rodzic rok za rokiem az cie to totalnie wyeksploatuje, moze wtedy poczujesz sie lepiej

Nie, nie źle mnie zrozumiałaś. Ja nie mam ochoty rodzić dla samego porodu. Poprostu cieszy mnie, że jest nas więcej, że tworzymy fajną rodzinę. Cieszą mnie łzy męża przy przecinaniu pępowiny. Uwielbiam USG podczas którego obydwoje się wzruszamy. Wreszcie sam poród i wielką falę miłości która się pojawia wraz z maluszkiem. Kocham ten słodki zapach niemowlaczka. Uwielbiam patrzeć jak rośnie, jak obserwuje świat, jak się uczy nowych rzeczy. Nie byłabym w stanie oddać swojego dziecka.