hm.....dziwne?

moje pytanie jaka jest róznica między mną(bez ślubu mieszkam z przyszłym mężem, mamy 5 letnie dziecko) a moją koleżanką która mieszka z chłopakiem przed ślubem w wspólnie najętym mieszkaniu, i dlaczego ona może być chrzestną w świetle kościoła a ja nie , ja wspólzyję, mam dziecko ale ona też współzyje jedynie nie ma dziecka , grzech ten sam , obie grzeszymy prezd śłubem, rozumiem gdyby mieszkali osobno a tak, czy ktoś widzi różnicę ?

ale ona grzeszy tak że tego nie widać- w sensie nie ma dziecka, mogła na spowiedzi się nie przyznac i tyle

ale każdy w rodzinie wie że mieszkają raem, nie kryją tego, no i przecież bajek sobie nie czytają na dobranoc w wieku 28 lat, ale jak sie nawet wyspowiada i zatai grzech to dla kościoła spowiedz jest nieważna?i duchowo jest tak samo nieczysta jak ja, chyba że się mylę, nasza wiara jest obłudna chyba zmienię religię na mniej zakłamana i bardziej opartą na to jakim jest się człowiekiem a nie jak wysoko składa sie rece w niedziele rano w kościele, żałosne

no jest to głupie. tak na prawdę to wszystko zależy od księdza na jakiego się trafi.

tak naprawdę to wszystko zależy od człowieka, jakim się jest i w co się wierzy

Koniecznie powinnaś zmienić wyznanie. Może wreszcie wykruszą się Ci wszyscy pseudokatolicy, którzy o zdanie w sprawach kościoła pytają na kafeterii tylko po to, żeby zaprezentować swój już i tak ustalony punkt widzenia, i pochwalić się, jacy to oni są święci, a wiara katolicka be i obłudna...

ale z drugiej strony skoro nie żyje się zgodnie z zasadami Kościoła to nie powinno się ubiegać o pozwoleniem na bycie chrzestnym. chrzestny to troche taki rodzic od wiary...

jeżeli chrzestny nie żyje zgodnie z zasadami Kościoła, ten ma prawo podejrzewać że nie da dziecku odpowiedniego przykładu

no właśnie, jeśli ktoś nie żyje wg zasad Kościoła, to jakże może zostać chrzestnym? Ale w Polsce tradycja chrzczenia dzieci jest tak dalece zakorzeniona, że nie można tego nie zrobić. A podstawy jakoś się rozmyły...

no moim zdaniem to lekka hipokryzja. ja jestem osobą wierzącą i wierzących chrzestnych szukałam dla mojego dziecka. gdybym nie była wierząca to dziecka nie chrzciłąbym. bo i po co?

no właśnie ja jestem niewierząca, mąż wierzący, kościelnego nie mamy. Powiedziałam mu, że jeśli mu na tym bardzo zależy, to dzieci możemy ochrzcić, ale niech on wszystko załatwia. No i nie załatwia na razie :P ale jak byłam jeszcze w ciąży, to mój kuzyn się do mnie zgłosił z tekstem że może być chrzestnym. No tak, ale do kościoła nie chodzi, też kościelnego nie ma... ja na początku myślałam, że żartuje, ale najwidoczniej nie :o

i włąśnie nie rozumiem takiego podejścia jak u Twojego kuzyna. ludziom często zależy zeby zostać chrzestnymi nie wiadomo po co. Ty jak piszesz jesteś niewierząca i całkowicie rozumiem to ze nie zależy Tobie na chrzcie. MAm z kolei koleżankę która od lat nie chodziła do kościoła a dziecko ochrzciła. podczas mszy nie wiedziała nawet kiedy wstać a kiedy uklęknąć. zrobiła się z tego zwykła szopka

ja nie pytam czy mogę być chrzestną tylko czy ktoś widzi róznice miedzy mną a koleżanka, nie jestem pseudokatoliczką, jestem poprostu dobrym czlowiekiem, a u katolików dobroci niestety jest mało

janikomu się nie napraszam byćchrzestną , wiem że nie mogę i nkt mnie nie bierze pod uwagę, i dobrze ale nie lubie obłudy kiedy inni są w podobnej sytuacji a szczycą sie że są chrzestnymi, my ślub weżmiemy dlatego swoje dzieci chrzciliśmy , a jak nie będa chciały być katolikami to ich sprawa pozdrawiam

ale ja nie pisze o Tobie tylko ogólnie o ludziach. między Tobą a koleżanką różnicy nie widzę

katolików chrzestnych których chyba ostatni raz widziałam na swojej komuni