moje przemyślenia....pisane prozą

Czuję czarną magie i ten chłód który towarzyszy mi od początku,chcę zamienić to w zły sen,ale dotyka mnie rzeczywistość Żyletka nie koi tak jak dawniej,a nóż zbyt tępy,zniszczyłam siebie i swoją przyszłość ale wiem jedno oddałabym Ci wszystko to co mam.moje serce które przestało już dawniej bić.. Potrzebuję Cię byłeś pierwszym w moich myślach i będziesz ostatnim. Dziś już nie czuję...życie zmienia kierunki moje zmierza ku jednemu-chcę zakończyć tą historię Skończy się pięknie i błogo. Nie dam rady żyć z myślą,że wszystkich zawiodłam,oczekuję od życia jednego ... Byłam zbyt egoistyczna gryzłam pomocne dłonie teraz tylko te dłonie dociskają mnie na samo dno. Nigdy nie powiedziałam szczerze,że kocham byłam zamknięta na miłość,a teraz myślę że to największe zło tego świata Dotyka znienacka,opęta jak diabeł i zostawia jak na pustyni kwiat. Oddam Ci mą wolność,lecz Ty nie jesteś na mnie gotów,a może to ja znów zrobiłam coś źle. Nie chcę uciekać przed czymś co jest mi pisane,spadam w dół mam nadzieję,że kiedyś dotknę dna i uderzę mocno o nie... Okryłam się mym pancerzem,nie czuję,nie myślę i wiem-jest mi łatwiej,lecz dla Ciebie potrafiłabym go zrzucić z siebie w niepamięć,może nie tego oczekujesz to jedyne co mogę Ci dać... Mam ochotę już poczuć ten laur zwycięstwa.. ten koniec i tą ulgę... Wiem,że los się odwrócił,wiem jaka byłam i przyjmę tą pokutę ze smakiem szczęścia. Jestem gotowa