czy tak mozna zyc?

mogłabym cale dnie spedzac sama ewentualnie z chłopakiem nie czuje potrzeby obcowania z innymi ludzmi od kiedy przyjaciółka wywineła mi taki numer ze szkoda gadac;/ nie ufam ludziom i niechce mi sie wchodzic w normalne relacje niewierze równiez w przyjazn bo zauwazyłam ze moje ppseudoprzyjaciółki były dobre dopuki miały z tego jakies korzysci itp jak naprawde potrzebowałam jej pomocy olała mnie za to chetnie korzystała z mojej wczesniej ;/

Ja uważam że nie powinnaś się zamykać kady człowiek jest inny ni wszyscy to bez duszne świnie. Ja też wile nastrafiłam w życiu na kłamliwych facetów na fałszywe przyjaciółki ale nigdy nie odsunełam się od świata bo wiem że nic by mi to nie dało tylko poczucie samotności pustki bezobojętności na wszystko. Powinnaś ja nie mówie cały czas ale od czasu do czasu wyjść do ludzi do pabu klubu na dyskoteke.

prawdziwego przyjaciela poznaje sie po tym, ze zawsze jest...gdy nas potrzebuje (sic!)

Ja też jestem odludkiem. Nie każdy musi być taki sam, super towarzyski, bla bla bla. Musisz nabrać dystansu, bo ludzie to będą zawsze, trzeba sobie z nimi jakoś radzić, ale nie polegać na nich.

Persymona masz rację, ale nie do końca. Ja też jestem odludkiem troszkę. Na pewno mało towarzyską osobą, chociaż pogodną i sympatyczną. Ale mam takie malutkie grono zaufanych osób, z którymi lubię przebywać i którym ufam. I staram się nie budować swojego świata wokół faceta. Bo dobrze wiem, że to może się źle skończyć. Kocham Go bardzo, ale on ma swoich znajomych, ja swoich i tak jest dobrze. Inaczej któreś by chcialo zadusić drugie. A dobrze jest poprzebywać oddzielnie czasem. A Tobie autorko minie złość i wtedy dobrze by było, żebyś jednak wyszła trochę do ludzi. Jeśli nie dla siebie, to dla dobra swojego związku;)