Ja juz sobie nie radze

Wlasciwie pisze tu ,bo nie mam znajomych ,smutne ale prawdziwe.Pokochalam go i chcial zebym bylam tylko dla niego,wiec nie zawieralam zadnych znajemosci,a wszystkie starze znajomi wiadomo byli odsunieci na drugi plan,co spowodowalo ze w koncu i tam te kontakty pourywaly sie.Wiec zylam sobie 4 lata szczesliwie ,pewna radosci i milosci.Po czym uslyszalam ze to juz koniec "mozemy zostac przyjaciolmi"mija juz 2 rok ,a ja nadal kocham czuje to co kiedys.Wiec myslalam ,ze uciekne w malzenstwo szybka znajomosc,i "moj maz"propanuje slyb ,wiec myslalam ,ze dobre rozwiazanie przynajmnie nie bede samotna.Ale po slubie dowiaduje sie ,ze jest homoseksualny,wiec przyjaznimy sie z nim ,ale nadal jestem sama a raczej samotna.on mmieszka sobie ,ja sobie.I ciagle tesknota za miloscia,za byciem potrzebnej i kochanej.Co najgorsze ,ze nawet nie mam z kim wyjsc na spacer ,napic sie kawy zwyczajnie pogadac zeby nie byc bardzieje samotnej.Juz nie daje rade,ale czy to ma jakis znaczenia dla innych?