Bardzo prosze o pomoc

Witam:)Możecie mi poradzić bo ja oszaleje ale prosze od powstrzymania się głupich komentarzy. Idzie mi 19nasty rok życia i bardzo pragne mieć dzidziusia. Opiekuje się wszystkimi dziecmi jakia sa w rodzinie i jak tylko moge to zabieram na spacery itp. Chodze do małych dzieci do domu dziecka. Jednak to nei to samo co mieć swoje. Mam chłopaka który jest starszy o pare lat i on też by już bardzo chciał być tata ale mnei do niczego nie zmusza, wrecz przeciwnie , ciagle tylko slysze , że on poczeka , a ja mam zasmakować życia. Tylko , ze nie to nie kręci. Nie lubie dyskotek, nie chodze na nie. Wole posiedzieć w domu i poczytać ksiąze. Chłopak zarabia . Juz nie wiem co mam zrobic. Zastanawialam sie czy nie iść do psychologa bo to troche dziwne , zeby dziewczyna majaca 19 lat juz tak bardzo chciala dziecka. Poradzicie mi. Kiedyś koleżanka studiująca psychologie powiedziala mi , ze może to być wynikiem tego, ze to ja od najmłodszych lat zajmuje się domem bo rodzice ciagle pracuja.Do tego mam na głowie dziadków którzy już też sami sobie nie bardzo radza i jestem na ich zawołanie jak trzeba pomóc, zakupy zrobic czy sprzatac. I włąśnei ta moja znajoma powiedziaął , ze może to być wynikiem tego, że ciągle robie coś dla innych a nic dla siebie. Co o tym sądzicie?

Ja sądzę o tym, że sama musisz być samodzielna by zdecydować się na dziecko.

moim zdaniem kazdy jest inny jedni w wieku 19 lat dojrzewaja do macierzynstwa inni w wieku 30 a jeszcze inni wcale skoro tego chcesz i jestes swiadoma wszystkich plusow i minusow to spelnij marzenie ,nie patrz na wiek. on nie jest wyrocznia to tylko moje zdanie

A ja uważam że warto troszkę poczekać. Mimo że czujesz się gotowa. Może nie jakoś strasznie długo ale przynajmniej z ze 2-3lata. W ciągu tego czasu możesz zrobić coś dla siebie, możesz gdzieś pojechać coś zobaczyć, popracować, zrobić coś fajnego dla was dwojga, może odłożyc trochę pieniędzy. Teraz kiedy stajesz się niezależna powinnaś chyba troszkę użyć życia i tu nie chodzi o dyskoteki ale po prostu o zwykłe nacieszenie się niezależności i związkiem ze swoim chłopakiem. To tylko powinno was umocnić i będziecie mieć fajne wspomnienia. Wydaje mi się że taki silny instynkt jest jak najbardziej normalną sprawą i nie powinnaś się tego wstydzić. Ja bym jednak jeszcze trochę poczekała.

Tak jak poprzedniczka powiedziałą. Ja nawet się tego troszke wstydze. Zdaje sobie sprawe z tego, że takie coś nie jest często spotykane dlatego prawie nikomu o tym nie mówie.

kazdy jest inni.to ze pragniesz dizecka w tym wieku nie swiadczy o tym ze jest z Toba nie tak.moze jests dojrzalsza od innych 19 latek.zanimk jednak podejmiesz decyzje dobrze sie zastanow.wartyo skorzystac z zycia bo potem juz nie bedzie na to tak wiele czasu

i nie jestes jedyna osoba ja tez tego pragne juz od x czasow ale wiem ze musze troche poczekac:)

Ja sobie tak mówie , że przynajmniej jeszcze z rok, dwa ale to nie jest takie łatwe.Prywatna sekretarka - ile masz lat ?

rocznikowo 22 ale juz od kilku lat borykam sie z tym samym problemem co Ty:)

łooo dobrze wiedzieć, że nie jestem sama :)

nie tylko my tak mamy sama mam znajoma mlodsza o rok ktora tez tego pragnie:)nie jestesmy same glowa do gory:) uczysz sie jeszcze prawda?

tak ucze się. W weekendy staram się jeszcze zawsze jakoś dorobic.Kiedyś pracowałam po pare godzin w sklepie kosmetycznym, na wakacjach pilnowałąm dziecka znajomej. Ale jednak szkola jest najwazniejsza i chce ja skonczyc. A ty?

ja obecnie juz sie nie ucze mieszkam razem z narzeczonym za granica tam ma firme.prawde mowiac nic nie stoi na drodze do tego by miec dziecko ale zawsze jest jakies ale...bardzo tego pragne ale jednoczesnie czegos sie boje

doskonale Cię rozumie. Zawsze jest jakies nie. Zawsze coś się znajdzie dlaczego za wczesnie.

moze pogadamy na gg co Ty na to?

Z miłą chęcią :)

tylko nie chce podawac nr gg na forum moze daj mi swojego maila a ja Ci wysle nr ok?

18848755 :) JA PODAM:)

napisalam ale nie odzywasz sie

napisałam hej :)

nic mi nie doszlo

a dodałas mnei do listy znajomych na gg, moze masz zablokowane odbierane wiadomosci od obcych. Teraz zrobilas sie na zw :)

moze wez sie na dostepny bo mi nic nie dochodzi

chyba juz wiem dlaczego masz nowe gg?

tak przez to gg podam Ci moj prawdziwy numer bo an forum tez tak nie chcialam bo wiesz jak to jest. Tylko szkoda ze nei dochadza do Ciebie moje wiadomosci.

Najpierw się usamodzielnij, żebyś nie była skazana na kogoś i żebyś mogła zapewnić w miarę normalne warunki swojemu dziecku, a później - możesz zacząć starania o dziecko. Wtedy zamiast skupiać się na macierzyństwie, będziesz się skupiać na przygotowaniu do niego, a to oznacza, że Twój instynkt macierzyński i ta silna potrzeba posiadania dziecka zmniejszy się do poziomu, który DLA CIEBIE będzie akceptowalny... Reszta ludzi nie ma znaczenia - bo nikt nie chodzi z napisem na czole 'ja chcę/nie chcę mieć dzieci'. Dopóki sama nie powiesz jakie to dla Ciebie jest ważne - nikt inny tego wiedzieć nie będzie.

Generalnie to chyba najbardziej boje się reakcji rodziny na wiadomośc o ciązy.Znam sie i wiem, ze szkołe bym nadal kontynuowała. Ale wiem jak jest w mojej rodzinie. Babcia to pewnie by mnie z niej wyrzuciła i płakała co ludzie powiedza i ,ze wstyd przed ciotkami;/