Kto z Was stara sie zapomnieć...O Nim/Niej?

milos gorsza od sraczki,,,zna sie to minie mysl o ni jak najgorsze teczy zbrzydz sobie go,moze milosc minie

Ja także próbuje o mojej ex zapomnieć po długim związku i w tej chwili mogę powiedzieć, że sobie radze wracam do pasji i odświeżam starych przyjaciół których mi zabrała.

Ja też teraz wracam do wszystkiego co było kiedyś do znajomych, do pasji...To naprawde pomaga. kiedy nie mam czasu to nie myśle. Alek kiedy mam tylko wolną chwilę to wszystko wraca. Próbowałam go sobie obrzydzić, zrobić wszystko żeby mnie znienawidził... Ale niestety ja tak nie potrafie. I jestem z nim teraz w "dobrych" relacjach i to boli o wiele bardziej...

Ja naszczęście nie mam kontaktu ze swoją ex i raczej przyjaźni między nami nie będzie to wiem z autopsji, że nie pomaga.

zapomnieć o exsie, byliśmy przyjaciółmi i było ciezko, teraz nie mamy kontaktu jest coraz lepiej, ale nadal codziennie mysle

bo smedzicie o tych eksach az sie juz niedobrze robi. nie chcesz jedna z drugim eksa, to daj sobie spokoj z pisaniem tu bzdur. to wasza sprawa a nie innych lusdzi. eks meczy was bo zostaliscie porzuceni, urazili tym samym wasze ego. przezyjcie te smierc eksa samotnie i starajcie sie na przyszlosc nie popelniac tych samych bledow. ale ba boga, nie mialczcie ze zloscia o eksach bo to juz sie staje smieszne i wyraznie widac ze wam na nich jeszcze zalezy, hipokryci :P pewnie gdyby sie odezwali, polecielibyscie do nich w jednej sekundzie obludnicy. :P

Ja też nie utrzymuje kontaktu ze swoim ex... Próbowaliśmy pozostać przyjaciółmi ale to za bardzo bolało. Nie ma dnia żebym o nim nie myślała. Ale jednak wraz z upływem czasu chyba jest lepiej.

To boli - jaka ona była? długo byliscie razem?

To na pewno nie Ty za miała jesteś :) A tak poważnie byliśmy z sobą ok 6 lat był księżniczką i to był jej pierwszy poważny związek jej brak doświadczenia jeśli chodzi o facetów mi osobiście nie przeszkadzał ale żyła jak w serialu a to było prawdziwe życie być może się kiedyś przekona, że real to nie to samo co reżyseria ale to juz jej problem ja próbowałem i nic z tego sił mi zabrakło i tak się skończyło.

@taka co próbuje zapomnieć A u Ciebie jak to wyglądało? Przepraszam za liteórwkę powyżej miało być: To na pewno nie Ty za miła jesteś :)

a ja nie chce zapomniec bo i po co zapominac najlepsze chwile w zyciu, a te o którym chcialem zapomniec sa juz zapomniane bo okazaly sie nie warte pamietania :P

To boli - to długo. Napewno było Ci ciężko na początku. Mój związek sie rozpadł, bo on miał plany, marzenia...A ja nie chciałam przeszkadzać w ich realizacji. Teraz to uczucie powoli się wypala...Może kiedyś zupełnie zgaśnie. Nie wiem.

Jesli sie kogos bardzo kochalo i nadal kocha ( jak w moim przypadku) wie sie z doswiadczenia ze sie nie zapomni bo byly to najpiekniejsze chwile w twoim zyciu. moze ktos pomoze? http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4337629

To boli - możesz mi poweidzieć w jaki sposób Wy (faceci) potraficie sobie poradzić. Jak patrze na mojego ex to wydaje mi się, że jemu jest tak łatwo, ze nie przeżywał tego tak jak ja...Ale wiem, ze Wy świetnie maskujecie swoje uczucia.

To prawda faceci zawsze sprawiaja wrazenie jak by ich to nic nie obchodzilo... jak oni to robia?

mnie też to bardzo ciekawi. Mi się wydaje, ze oni wszystko trzymają tak w sobie, te wszystkie emocje...I nie uzewnetrzniają ich tak jak robią to kobiety.

Chcialabym sie nauczyc tej cechy moc zatrzymac ta "gule w gardle" jak tylko chce a tak ja slaba kobietka to odrazu placzem wybucham

No ja może tylko na początku. Ogólnie nie lubie pokazywać ludziom co czuje i ciężko mnie rozgryźć.

W moim w przypadku Smutaski było troszkę inaczej otóż nawaliłem przez brak oświadczyn a czas odegrał w Naszym zwiazku desktrukcyjną rolę. Właściwie rozstaliśmy się w momencie kiedy szukałem poważnego wyjścia z sytuacji miały być oświadczyny pierścionek i poważne planowanie wspólnego życia. Kurde tak niewiele zabrakło - czas pieprzone pojęcie względne każdy odbiera je inaczej, moje chęci co do spotkania nie były w żadnym wypadku sztuczne czy wymuszone płyneły prosto z serca i wiele by się zmieniło gdyby mi wybaczyła. Tylko, że ona już chyba w to nie chce uwierzyć. Właściwie to ja próbowałem wszytko naprwaić: pomimo mojej sporej wyobraźni zasób moich pomysłów ulega już totalnemu skurczeniu. Były kwiaty, osobiście z zaskoczenia, czekoladki i listy, próby spotkania i rozmowy, propozycje romantycznej kolacji - zamówiona płatki róż na stole w lokalu i czerwone wino wystawiała mnie i wiele innych. Włąsciwe obecnie nie mamy kontaktu i ja go w tej chwili na siłe nie szukam, być może kiedyś kiedy emocje opadna spotkamy sie porozmawiamy, ale dla mnie to już nie to samo na 99% nie wrócimy już do siebie choć chiałbym się myliś, kocham ją bardzo i tęsknię cierpię przez to ale facet ma to do siebie, że walczy z wewnętrznymi uczuciami, być może potrafimy je separować w głowie i narzucać myśli priorytetowe i zastępować wspomnienia sytuacją obecną ja uciekam w pasję i w to co lobie najlepiej i sprawia mi przyjemność bo jeśli lubi się to co sie robi to tak naprawdę się nie pracuje walcę z tym by nie mieć czasu na wspomnienia.

To boli - to musiała być wyjatkowa dziewczyna. Ale mam nadzieje, że na nowo ułożysz sobie życie i znajdziesz szczęście i tą jedyną. Bo bez miłości życie wydaje się byc bez sensu. Ale nie można się poddawać. Tak mi sie wydaję. Najlepsze lekarstwo na złamane serce to nowa miłość.

@taka co próbuje zapomnieć Nie próbowaliście wspólnie realizować Waszych planów próbować ich połączyć rozumiem, że wykluczały się nawzajem ale zawsze jest wyjście z sytuacji jeśli się kogoś prawdziwie kocha. Długo byliście ze sobą?

Czy była wyjątkowa hmmmm w mojej głowie tak i taki obraz chcę zapamiętać wiadomo, że maiła sporo za uszami bo po 2 latach bym się oświadczył ale wmawiałem sobie, że jest młoda że potrzeba czasu na dopasowanie się do siebie, że to wszystko można jeszcze poukładać w jedna całość, skutek jest taki, że się myliłem ale cóż takie życie.

byliśmy razem 2.5 roku. To była moja pierwsza miłość i pierwszy poważny związek. Niestety nie moglśmy realizować wspólnie naszych planów i nie dało sie tego pogodzić. On naczął się realizować. Zaczął nową pracę, poszedł na studia...To był związek na odległość, widzieliśmy się tylko na weekendy i niestety zabrakło mu na nasz związek czasu... A moze poprostu przestał mnie kochać. Tego nie wiem. Chyba poprostu sie coś zaczęło w nas gasnąć, bo jeżeli tak naprawde by mu na mnie zależało to zrobił by wszystko żebysmy byli razem a ja mu bym w tym pomogła. Ale niestety nie wyszło. Życie to nie bajka. Czasem rozmawiamy ale tylko przez tel i jego glos, wspomnienia...nadal to boli.

To dobrze że nie podjełeś tego kroku za szybko bo moze teraz to by o wiele bardziej bolało. Mój były też chciał się mi oświadczyć, mówił, ze jestem ta jedyną. Ale ja nie chciałam się zaręczać bo było to dla mnie za wcześnie. Poprostu sądze ze jeszcze nie dojrzałam do tak poważnego kroku. To trzeba czuć, że jest się gotowym. A ja nie byłam. I teraz nie żałuje, ze nie dałam mu nadzieji. Bo pewnie to wszystko by jeszcze bardziej bolało i jeszcze ciężej byłoby sie z tym pogodzić.

Rozumiem to doskonale to taka sama sytuacje jak ze mną tylko odbicie lustrzane. Myślę, że także sobie ułożysz życie sadzę, że jesteś dość młoda i masz jeszcze dużoooooooo czasu na miłość. U mnie jest troszkę inaczej czas mi ucieka ale dogonię ją i nie puszczę.

To boli - hehe mam nadzieję, że jeszcze znajde swojego "księcia z bajki" :p i Tobie życze tego samego:) Bo życie bez miłości jest puste no i trzeba je czymś wypełnić :)

Nie chcę zapomnieć, nie mam żalu co było to było. Trzeba brać z życia to co najlepsze; myśleć o przyszłości nie o przeszłości. Przecież tyle przed nami. Życie jest piękne:)