jestem chipohondryczka pomocy!!!!

nie ma takiego dnia zebym nie myslala o chorobach...non stop cos sie ze mna dzieje...boje sie ze mam raka..ze umieram..nerwica?chipohondria?kto jeszcze tak ma?to nie jest zycie to udreka...

i analfabetką

a co napisalam zle?

od 20 lat nie mieszkam w Polsce..mogly mi sie jakies bledy przytrafic..wybaczcie:)

Hipochondria. na odwrót h/ch napisałaś :P nie popadaj w paranoję

kukurydza...:))))pozdrawiam:)tak myslalam ,ze tak to piszemy...slownik Polskiego juz zamawiam:)

Ale znam świetny kawał o hipochondryku

sama sobie pluje w brode ,ze tak zanidbalam jezyk ojczysty ..stara baba jestem a tu takie kwiatki...

no i...dawaj...posmieje sie chociaz...

bylo by mi bardzo milo gdyby ktos pokusil sie o wypowiedz...

Jak ktos sobie ze soba rady nie daje to ja polecam medytację a jak nie pomaga to psycholog. Innego wyjścia nie widze bo godzinami tłumaczyć mozna ci podstawy takich ze tak nazwe zaburzeń ale nic ci to nie da pewnie..odwiedz lekarza nie wstydz sie.

To jest jakaś nerwica zbliżona do fobii. Najlepiej popracuj nad tym sama, spróbuj sie wyluzować od tych myśli, wymknij się im, bo w tej chwili sama siebie nakręcasz i stajesz się napięta niczym sprężyna. Zajmuj się czymś co cię interesuje.... KONIECZNIE! Uprawiaj sport, to też bardzo ważne, bo nagromadzona energia z samego pożywienia potrzebuje ujścia, ruch to lekarstwo. No i odżywianie ..... magnez i wiatminy z grupy B i pierwiastki śladowe. Staraj sie coraz mniej dopuszczać do głowy uporczywe myśli, aż nabierzesz do nich dystansu. Może jakies ziólka na ukojenie by sie przydały. Trzymaj się i głowa do góry i pamiętaj ludzie z dystansem do wszelkich spraw są spokojniejsi i zdrowsi więć pracuj nad sobą to tak niewiele trzeba. Znam osobę, która porzuciła leki wyszła cało z nerwicy, bo uwierzyła, a wiara to 80 % sukcesu.

medytacja?jak sie do tego zabrac?myslalam o jodze..podobno to wycisza..mam nawet gdzies tam na polce ksiazke o medytacji ale jakos nie bylam w stanie sie do niej zabrac...moze to dobry moment..

no i...dales lub dalas mi dobrego kopa swoja wypowiedzia..dziekuje....wezme Twoje rady pod uwage...moja hipohondria wziela sie z faktu ze mialam podejzenie nowotworu rok temu i przesadnie zaczelam dbac o zdrowie...trauma czy jak to inaczej nazwac...paranoiczka sie zrobilam..mialam psychologa przez 2 ty ale to byl dzieciak na praktykach....usmiechal sie tylko i byl mily...choc dal mi troszke pozytywnej energii przez swoje nastawienie..dzieki :)

Przychodzi hipochondryk do lekarza i mówi: - Panie doktorze .....żona mnie zdradza i .... rogi mi nie rosną! A doktor na to: - ależ panie to tylko takie utarte powiedzenie, niech się pan nie obawia. Hipochondryk mówi: To całe szczęście, bo już myślałem, że mam niedobór wapinia.:D:D

ojjjjj śpiąca jestem ...... miało być wapnia*

hahahah....dobre:))))ja na szcescie nie naleze do "klasykow"nie latam do lekarzy tylko sama sie zamartwiam i szukam w necie "objawow"..oczywiscie sama sie diagnozuje..mij chlop juz sie smieje ze mnie ze powinnam klasc sie do trumny i umierac..a ja dalej swoje....

tak naprawde zycire hipohondryka jest bardzo ciezkie...myslimy o chorobach 24 na dobe..zabiera nam to cale rozkoszowanie sie naszym krotkim zyciem...trzeba to wyplewic ale jak?Ja sobie zdaje z tego sprawe..JESTEM HIPOHONDRYCZKA....lekarze przepisuja mi jakies dziwne leki..oczywiscie ich nie biore ..nie znioslabym swiadomosci ze jakis lek mogl by zmienic tok mojego myslenia wplynac na moja psychike....

ktos jeszcze o tak poznej godzinie?

Zajrzę jutro, bo dziś już nie funkcjonuję na swoich obrotach.... za późno jest.

za bardzo skupiasz się na sobie, rozejrzyj się dookoła

rozgladam si i nic mi to nie daje....dzis lepsze nastawienie..ktos jeszcze?