Jestem mało lubiana

na studiach. Rzadko ktokolwiek odzywa się do mnie, więcej ktoś na mnie spogląda niż mówi. To już drugi rok studiów, a ja mam tylko dwie, trzy osoby, z którymi gadam. Kiedy ich nie ma, siedzę sama. Wszyscy mają z kim pogadać, znają się, a ja wciąż nie potrafię się przełamać. Jestem nieśmiała, mam wadę wymowy, i choć jestem miła, to ludzie mnie unikają. Co zrobić ?

Logopeda, traning i cwiczenia w leczeniu niesmiałosci i tyle raczej starczy. usmiech,fajne ciuchy i oczy w ludzi

No, o tym też myślę, ale czy ludzie na roku spojrzą na mnie inaczej?

W szkole nie byłam nigdy lubiana, na studiach też...Nie wiem, czemu. Staram się być miła, uśmiecham się, ale ludzie mają mnie za półgłówka.

Nie chcę nic na siłę, ale zależy mi na tym, żebym była traktowana poważniej, żeby ludzie dostrzegli to, jaka jestem naprawdę.

Poradzcie, jak przejść przemianę ?

A pytałś w tamtej szkole i w ogóle ludzi dlaczego tak jest? Skąd my to mozemy wiedzieć nie widząc cie i nie rozmawiajc z tobą? Niepoważnie cię traktują? a po czym wnosisz? i więcej się nie zastanawiaj tylko działaj

Bo np. mówię coś do nich, a oni " acha" , no i nie chcą kontynuować rozmowy. Zapytać czemu tak jest, nie pytałam, ale przez tę nieśmiałość wyglądam na opóźnioną w rozwoju. Moje życie to setki wpadek, nieraz wychodzę na dziwaka.

Nie przejmuj się tym co myślą inni. Bądź uśmiechnięta, żartuj. Jeżeli ktoś Ci powie "aha" odpowiedz "no co jest? dom starców? ja się tu wywewnętrzniam a tu taki energiczny odzew?". Żartuj z tego. Podejdź do kogoś normalnego, wejdź w rozmowę, możesz przeciez także żartować ze swojej nieśmiałości. Ludzie nie gryzą :) postaraj się :)!

No i straszne to jest :/ W życiu prywatnym jest ciut lepiej, ale tam to nie ma takich stresujacych sytuacji, na szczeście mam kilka osób, z którymi dobrze się bawie.

Na początku to było nieco inaczej, bo wszyscy ze sobą gadali. Teraz jednak potworzyły się takie grupki, innych mają w nosie. Poza tym obawiam się, że brak mi uroku osobistego, ściągu, który sprawiłby, że ludzie chcieliby ze mną pogadać.

No i kurcze, tak mi smutno. Ma ktoś taką sytuację ?

Dlaczego nikt nie odpowiada ? Piszecie o analach, a o poważnych rzeczach już nie!

tak to już jest że zawsze tworzą sie grupy.... dobra rada z tymi zartami.... poza tym faktycznie moze jakis trening z psychologiem by pomógł, jakieś ćwiczeniu u logopedy.... a z prostszych metod: nowa fryzurka, nowy ciuszek, cos co odmieni twój wizerunek....może opowiedz o swoim hobby jeśli masz, to czasem potrafi zaintrygować ludzi, przyciągnąć....

Pasję to ja akurat mam, nawet więcej takich rzeczy. O tym jednak wiedzą tylko moi koledzy spoza uczelni. Na uczelni natomiast jestem uważana za kujona, nudziarę, na dodatek niezbyt ciekawie wyglądam.

chyba właśnie tu jest sedno- niestety zauważam to że wygląd jest tym co przyciąga ludzi, ludzie atrakcyjni i dobrze ubrani są uważani za tych z którymi warto się pokazywać bo tak jakby podnoszą naszą wartość w oczach innych- zawsze tak było i ja np miałem koleżanki i kolegów nieśmiałych takich którzy nie dążyli do jakiś super konataktów z innymi a ludzie do nich się sami garnęli bo oni zawsze ładni i zawsze modni i warto było się z nimi zadawać- dziwne to jest ale tak jest więc rób się na bóstwo i jak nie masz pewnosci siebie to chociaz udawaj że ją masz i że lejesz na innych- pozdro

A faceci to mnie tak aseksualnie traktują...Jakbym była trędowata lub coś. Chciałabym się pokazać z innej strony, ale jak po 2 latach bycia taką szarą myszką ?

chciałabym poczuć wyzwolenie ale do tego potrzeba mi zdrowych orgazmów :D

Wypierdalaj daleko, podszywie jebany!