Niedoceniana..

Witajcie. Mam pewnien problem. Otorz cały czas od kiedy pamietam moi rodzice nigdy mnie nie pochwalili i nie docenili tego co dla nich robię. Wszystko co robie robie źle, nie wiem jak moge sie starać i tak znajda powod aby mnie zrownac z ziemią. Naprawdę sie staram. JZawsze byłam wzorową uczennica, pożniej studentką .. pomagałam im ile tylko mogłam.. ale i tak źle o mnie mowili. Cały czas czuję sie gorsza od innych. Ciagle wydaje mi sie, ze co bym nie zrobiła zrobię źle.. Mam 22 lata. Dziś pojechali do koscioła. Zrobiłam szybko obiad, cieszyłam sie, ze zrobie im niespodzianke ( od dawna mowili mi, ze maja chęc na lasagne wiec zrobiłam ją. do tego rosół.. ) Jednak oni przyjechali zamiast o 12 o 15.30.. Juz na dzien dobry zwyzywali mnie, ze zimne.. ze ziemniakow nie ma tylko rosół z makaronem.. niby takie to blahe. ale naprawde o wszystko sie czepiają.. od dawna nie usłyszałam od nich nic miłego.. :(

Twoim rodzice są typowymi toksycznymi rodzicami. Ty próbujesz robić wszystko, byle by tylko powiedzieli Ci dobre słowo a oni zawsze będą Cię ganić. Przeczytaj książkę "Toksyczni rodzice" tam jest takich właśnie rodzicach.

wspólczuje ci .

A czy jest jakaś rada na to by się zmienili.. ?? Ojciec jeszcze jest w miarę ok, ale z mama to juz naprawdę masakra.. Najgorsze, ze czasem sobie mowie, ze sie przeciwstawie, nic nie bede robic, ale czuje taka potrzebę, ze po prostu rodzicom trzeba pomoc. Oni pomagali mi finansowo gdy sie uczyłam, mysle, ze oni chcą załatwiać tylko kasą.. :|

Nie sądzę, żeby mogli się zmienić. Być może wynieśli takie wzorce ze swojego dzieciństwa, albo po prostu leczą w ten sposób swoje kompleksy. Nie masz możliwości wypowadzenia się ?

Miałam możliwośc i to zrobiłam. Zamieszkałam w akademiku, jednak na weekedny jestem w domu. Będąc tam nigdy nie interesują się co robię, nigdy nie dzwonią jak robią to rodzice innch. Nie chodzi o to by dzwonili co chwilę bo to oczywiste, ale ich nie interesuje nawet to czy i kiedy przyjadę do domu.. Gdybym sie nie pojawiła to nikt by nawet nie spytał co ze mną, bo już to przerabiałam. Wiadomo, teraz nie jestem juz małym dzieckiem i nie musza mi poswiecać tyle uwagi, ale gdy miałam 15-16 lat tez sie mna nie interesowali.. Widzę, ze ta sama syt. dotyczy mojego rodzeństwa.

Cóż, mogę Ci tyko poradzić, byś ograniczyła kontakty z rodzicami tak, jak to jest możliwe. Bo chyba nie chcesz, by całe życie Tobą pomiatali ? A może dobrym pomysłem byłaby szczera rozmowa z nimi, o tym, że boli Cię ich zachowanie ? Ale nie sądzę, żeby to pomogło ale próbować zawsze można.

Nie chce ograniczać z nimi kontaktu. Cenię sobię kontakty z rodziną. Mimo wszystko zawsze chcieli dla nas dobrze, przynajmniej tak mi się wydaje.. tylko, ze moze nie umieją nam tego okazać.. albo ja jestem naiwna.. :|

Chcieli dobrze, ale doprowadzili Cię swoim zachowaniem do tego, że czujesz się gorsza od innych.? Dziewczyno przejrzyj na oczy! Oni się nie zmienią! Moja koleżanka miała właśnie takich rodziców, którzy doprowadzili ją do tego, że jest wrakiem człowieka. A odkąd zerwała z nimi kontakt, odżyła, czuje się znacznie lepiej, zaczyna powoli wychodzić z depresji. Ale to jest Twoje życie i Ty o nim decyduj, rób jak uważasz.

Wiem, że łatwo się mówi.. ale rodzice jacy by nie byli to rodzice.. Myślę, ze ograniczę z nimi kontakt, ale nie do zera.. dobija mnie jak kolezanki sie chwalą jak dobry kontakt maja z swoimi matkami, ze o wszystkim gadaja.. a ja z moja nie umiem gadac juz teraz nawet o rzeczach dnia codziennego.

Ograniczjąc z nimi kontaky podejmiesz dobrą decyzję :) Mam nadzieję, że Twoi rodzice zrozumieją z czasem swoje błędy i spróbują Ci i Twojemu rodzeństwu wnagrodzić stracony czas, choć szanse na to są raczej nikłe. Mimo wszystko życzę powodzenia. Trzymaj się

Ich nie zmienisz. Staraj sie nie byc jak oni. Kazdy mowi sobie bede inny inna a potem.. Mysl o sobie bo nic sie nie zmieni wiec szkoda glowy.

Macie rację. dzięki za radę :) pozdrówki