studia dzienne, praca a presja rodziców

trochę pomarudzę... jestem na pierwszym roku naprawdę absorbujących studiów - medycyna. mam dość dobrą sytuację materialną w domu, oboje rodziców pracują i w porównaniu ze średnią krajową zarabiają nieźle. odkąd pamiętam mówili, że będą mnie utrzymywać dopóki będę się uczyć, no i niby utrzymują - za co jestem im wdzięczna - , a jednak coraz częściej słyszę od nich, zwłaszcza od ojca, że oni już od początku studiów (kierunki uważane powszechnie za o wiele mniej absorbujące) sobie dorabiali i że ja w sumie też bym mogła... ale nie rozumieją, że chyba musiałabym się rozdwoić, sklonować i cholerka wie co jeszcze. czuję się teraz jak pasożyt, ale nie jestem w stanie nawet wyobrazić sobie, że biorę się teraz za pracę choćby na ćwierć etatu. ech...

nie ma to jak rozumiejący rodzice któzy zatrzymali sie kilkanaście lat temu :|rozumiem twoją sytuację

aha-korepetycje daję, ale mało i niezbyt często (1,5h w tygodniu)

moze korki? skoro studiujesz medycyne to dobra jestes z chemii

i pierwszy rok jest od tego, aby zrobić wstępny przesiew! moje koleżanki które były na medycynie to pierwszy rok spędziły z książkami, w książkach i na książkach. żal mi było ich strasznie!

autorko nie dasz rady pracować i ucząc się na tym kierunku a bynajmniej chyba nie na pierwszych 2 latach ... medycyna to kierunek wymagający wiele poświęceń i dużo tu kucia pamięciówki, skoro dajesz korki może z tego pobieraj jakieś opłaty ? w końcu 1,5 godziny to dużo no chyba, że robisz to bezinteresownie :)

ja chodzę do policealnej szkoły farm. co 2 dni i napiszę ci, że i ja nigdzie nie pracuję jestem nadal na utrzymaniu rodziców. Gdybym mieszkała bliżej szkoły zapewne szukałabym gdzieś jakiejś dorywczej pracy ale u mnie nawet nie ma jak. Mieszkam daleko od szkoły, dojazd w jedną stronę 1,5 godz. Poza tym mieszkam na takim zadupiu, że do wszelakich miast mam daleko więc jeszcze bez pracy przecierpię ten rok a potem się zobaczy jak szczęście będzie sprzyjać to prakty, staż itd :) autorko jeszcze w życiu się napracujesz, nie myśl na razie o pracy

no pewnie że nie robię tego charytatywnie :P ale dwie godziny lekcyjne korków nie owocują raczej zawrotną sumą... najbardziej wkurza mnie, że moi rodzice wiedzą, że jest ciężko i widzą, że uczę się naprawdę dużo, a mimo to dalej gadają swoje. gdyby jeszcze nie było ich stać na moje utrzymanie, tobym mogła to zrozumieć, a tak to mam wrażenie, że chcą mnie tylko wkurzyć :O wiem, że to co piszę, może wyglądać na roszczeniową postawę przemądrzałego dupka, no ale...

nie, ja cię rozumiem :) są kierunki studiów gdzie naprawdę można sobie pozwolić na pracę już od 1 roku ale medycyna raczej do takich nie należy. Chcą cię wkurzyć zapewne, albo wymagają od ciebie nawet więcej niż się da a przecież nikt nie jest jakimś koniem pociągowym żeby się zajechać na śmierć :P gdzie studiujesz medycynę ?

olej ich, zajmij się studiami, przecież po 1. roku możesz już starać się o stypendium naukowe, najwyżej wytłumacz rodzicom, że bardziej opłaca Ci się przyłożyć do nauki i potem zbierać tego owoce, niż teraz podzielić siły na naukę i jakąś marną pracę a potem nie mieć w sumie nic.

dzięki :) lubię swoje studia i nie zamieniłabym ich na żadne inne, a studiuję na CM UJ - w Krakowie.

retyyyy zazdroszczę :D:D:D:D

serio. Nie chłopak ma rację, dobra argumentacja. No i zawsze można coś zrobić w wakacje i mieć kaskę przynajmniej na kolejny semestr. Studia są najważniejsze! I wiesz co? uważaj, żeby nie zamienić się w płaszczyk ze średnią 5.0 ;) Życzę powodzenia :)

autorko masz jakiegos maila albo cos napisalaym do ciebie kiedys pogadaloy sie o studiach ale nie tak na forum :) teraz to ja mykac musze zakuwac farmakologie:P

5.0 grozi raczej mało komu :P ale a propos płaszcyków i piątek, rzeczywiście schudłam pięć kilo, ale to jest akurat kolejny powód, za który mogę lubić swoje studia :D