Wstydze się moich rodziców

depresję, fobię społeczną, różne natręctwa... ale wszystkim dookoła wydaje się, że jestem tylko nieśmiała... nie mam nikogo, bo trudno jest mieć nawet jedną koleżankę nie wychodząc z domu... a z fobią o pracę trudno...

mam podobnie, tylko u mnie dochodzi jeszcze kontrola, jestem jedynaczka, mam 24 lata i generalnie to nie jest AZ TAK ZLE, ale starzy chca wiedziec o ktorej wroce, gdzie ide, z kim etc, no ale to jestem w stanie zrozumiec bo poki z nimi mieszkam to po prostu tak jest i juz. nie mniej wkurwia mnie to, ze trktuja mnie czasem jak licealistke, a ja mam prawie 25 lat... mam prace, studia musialam z pewnych przyczyn rzucic, ale od pazdziernika zaczynam od nowa. jedyne co mnie dreczy to nerwica i fakt, ze odizowalam sie od znajomych, olali mnie z mojej wlasnej winy. dlatego moje zycie to praca, po pracy wracam o 18 do domu i tak juz w nim zostaje. w weekendy sama sobie funduje rozrywki, kino, teatr czy zakupy - zawsze ide sama. no i trudno, mam sie zabic z tego powodu, ze starzy ze mnie zrobili odludka bo mnie trzymaja pod kloszem? nie daj sie zaszczuc. a jak niektorzy tu pisza o cpaniu i chlaniu - sorry ale dla mnie argumentem nie jest fakt ze ma sie zjebanych rodzicow. chcecie byc tak samo zjebani jak oni? to trujcie sie dalej narkosami, wasza sprawa. skonczycie w pierdlu albo na odwyku i to bedzie gorsze niz siedzenie starego przed kompem.

za to sytuacje rodzinna. z tym ze ja jestem od was starsza bo juz stuknelo mi 32 lata. nie mam pracy , faceta. nie mam wlasciwie nic :-(

przecież ja nie napisałam, że ćpam czy ćpałam... :O

biedulki :( [głaszcze po głowie ]

Jestescie dziewicami ?