boje sie miec dziecko

kiedy mialam 17 lat zostalismy z bratem sami bez rodzicow, od tamtej pory go wychowuje, jestem w stalym zwiazku, w zasadzie narzeczesntwie, moj narzeczony mieszka z nami (podziwiam go ze akceptuje taka sytuacje), w zasadzie jest mezczyzna numer jeden w zyciu mojego brata, niemalze ojcem, razme jadamy posilki, razem chodza na basen, graja na gitarach, jak wyjezdzalam narzeczony opiekował sie mlodym. Z tym ze moj narzecozny cosraz czesciej mowi o dziecku, o tym ze po slubi chcialby maluszka...a mnie paralizuje strach. Nie chodzi o to ze jest moj brat, on niedlugo zdaje mature, jest juz dojrzalym facetem, idzie na studia ale ja nadal czuje sie za niego i finansowo i emocjonalnie odpowiedzialna, nie wyobrazam sobie wziecia na siebie kolejnego brzemienia w postaci dziecka. W zasadzie brat jest jak moje dziecko. Poza tym mimo tego ze mam dopiero 28 lat juz wiem jak to jest wychowywac nastolatka. Czuje sie rozbita i niespokojna. Mojemu narzeczonemu naparwde zalezy na dziecku, a ja mimo ze dostrzegam chore aspekty swojej sytuacji i nastawienia nie umiem sie przemoc.

Nic na sile, nie rob nic wbrew sobie, musisz poczekac na swoj czas.

boje sie ze nigdy nie bede gotowa :( czuje sie diwnie winna tej calej sytuacji, jestem juz 5 lat z Robertem i zawsze go podziwialam ze znosi dzielnie obecnosc mojego brata i obowiazki z ym zwiazane, a teraz odmawiam mu spelnienia marzen