spotkałam eks, co robić???

który nie chciał by mieć nic wspólnego z Tobą po rozstaniu? * tak miało być , źle napisałem

Kazdy ma prawo wybierać, z kim chce utrzymywać kontakt, a z kim nie. Ale w momencie, gdy jest się z kimś długo (nie mówię tu o przelotnych znajomościach) to, jeśli nie zrobiłabym niec strasznego facetowi, nie zraniłabym go etc., to nie widze powodu, dla którego miałby mnie wykreślić z listy znajomych. W końcu jak się jest blisko i długo z kimś, to nie ma opcji, żeby się stać nagle dla siebie obcymi osobami. Oczywiście, wszystko zależy od powodu rozstania. Ja rozumiem, że może ktoś nie chcieć mnie znać, ale po co takie szopki odstawiać, ajk wczoraj?

ja uważam , ze najlepiej nie utrzymywać żadnych kontaktów z eks , bo nie ma co wywoływać starych duchów , które mącą i mieszają , jak w Twoim wypadku - lepiej postawić na coś nowego

i to jest w porządku bo stawia jasno sprawę , a nie jakieś ceregiele i padanie na kolana

Racja, może i tak byłoby prościej, niestety, chodzimy do tych samych klubów, na te same koncerty, interesują nas te same rzeczy, mamy wspólnych znajomych, trudno się nie spotkać. Przez miesiąc nie wychodziłam po rozstaniu praktycznie z domu, żeby uniknąć jego widoku. W takiej sytuacji lepiej chyba mieć dobre układy, ale właśnie bez ceregieli i padania na kolana, szczególnie jeśli to nie jest prawda tylko pijacki wygłup.

spieprzaj gnoju

ja też kiedyś widywałem często eks , ale nawet dobrze na nią nie patrzyłem bo wiem jakby to się mogło skończyć i dlatego unikałem tego - to długa historia

Czyli powroty sa niemożliwe? Przyjaźnie między byłymi też nie? Zastanawiam się więc nad byciem z kimś na dłużej, skoro po ewentualnym rozstaniu okazuje się, że to wszystko było bez sensu, że jesteśmy sobie obcy i lepiej byśmy się unikali.

dla mnie nie ma żadnych powrotów - to jest moje zdanie - a o przyjaźni to nie wspomnę , bo lepiej jest oczyścić się na ile można ze starego kurzu , by zupełnie na luzie poznawać nowe osoby , niż tkwić w czymś , czego już nie ma i nie będzie , skoro za pierwszym razem nie wyszło , to drugi raz bardziej jest z litości lub desperacji - jak jesteś kogoś pewna a ktoś nie jest Ciebie to trudno , trzeba odejść i się z tym pogodzić

obcym się jest czasem nawet w związku , więc po nim nie ma to znaczenia

Brzmi rozsądnie. A co zrobić jeśli zadzwoni? Pogonić go? Coś czuję, że jeszcze trochę się będę babrać w tej historii...

nie chcę Cię do niczego przekonywać - rób to co uważasz za dobre dla siebie - ale ja bym mu powiedział , żeby więcej nie dzwonił do Ciebie i nie prowokował sytuacji jak ta ostatnio bo chcesz się oczyścić i zacząć żyć na nowo , bez niego - tyle

a jeżeli potrafisz mówić tak dobrze jak pisać to nie powinnaś mieć z tym problemu - czas Cie uleczy

To chyba dobra rada. Na razie telefon milczy. I moze lepiej żeby tak zostało. I dzięki za miłe słowa. Mam nadzieję, że czas mnie uleczy. Zreszta już tak chyba troszkę jest. To wszystko jest w gruncie rzeczy bardzo proste, np. wszystkie etapy po rozstaniu są szczegółowo opisane w podręcznikach psychologii, co sprawia, że coś, co wydaje się wyjątkowe, szczególne, niesamowite, bo moje (rozpacz, smutek, kłebiące się myśli), staje się banalne. Wszystko można nazwać, zachował się tak i tak, ma taki a taki syndrom - czyli znów zero wyjątkowości. Dlatego takie sytuacje jak wczorajsza wytrącają z równowagi, zaciekawiają itd. Jest jakaś magia w takiej nieprzewidywalności. Ale masz rację, żeby zacząć coś nowego, trzeba sie oczyścić, a tego typu sytuacje temu nie sprzyjają.

sms: Przepraszam za wczoraj. Koniec. Kropka.