czy do końca życia będę samotny??

am 24 lata. Dobrze zarabiam i studiuję. Jednak to tylko dlatego, że wcześniej większość czasu spędzałem na nauce. Nie za bardzo odpowiadały mi imprezy i wypady ze znajomymi. Za parę miesięcy wprowadzam się na swoje mieszkanie które obecnie jest w remoncie. Wtedy też kończę studia i nie będę obciążony dojazdami i opłatami czesnego. Zawodowo zajmuję się nauczaniem w szkołach językowych i tłumaczeniem co jest dość czasochłonne. Wielu znajomych pyta się mnie kiedy sobie kogoś znajdę (do tej pory miałem jedną dziewczynę, ale to był bardziej przelotny romans).ja cały czas mówię, że najpierw chce się usamodzielnić i być zdolnym aby sam się utrzymać, rozwinąć się zawodowo, a dopiero później poszukać sobie kobiety. Oni na to, że przez takie myślenie mogę nigdy sobie kogoś nie znaleźć i że nie wykorzystuję najlepszych lat swojego życia. Ostatnio sam zacząłem się nad tym zastanawiać i zauważyłem, że czasami robi mi się troszeczkę smutno, że moi rówieśnicy, chociaż może w gorszej sytuacji finansowej to kogoś mają i że mają oparcie w tej drugiej osobie. Rzeczywiście powoli zaczynam się obawiać, że zostanę sam.

Jak będziesz z mieszkaniem i przy kasie, to na pewno się jakaś znajdzie ;) A tak na serio - wyjdź do ludzi :) Nauka i praca to nie wszystko, bez nich wszystkiego nie ma, ale na wszystko składa się jeszcze ta odpowiednia osoba u boku ;) Nie przyznawaj się na dzień dobry do wysokich zarobków i mieszkania ;)I spokojnie, nic się nie martw - masz DOPIERO 24 lata, większość facetów decyduje się na formalny związek w okolicach 30 r.ż. , więc spokojnie kogoś poznasz :) Może nawet w pracy, nic nie jest przesądzone :) Ale - wychodź też ze znajomymi, nie zamykaj się w domu :)

Wiem o co chodzi. Mam podobnie jak Ty. Też jestem sama i pracuje jak szalona itd..eh

TAK

aha,i nie jestem jakimś wychudzonym człowiekem w okularach. Od wielu lat ćwiczę regularnie na siłowni.