Zbieram sie do odejscia...

Powoli zbieram sie do odejścia. Zostawię Go i nigdy nie wrocę. Powoli oswajam sie z tą myślą i zbroje jak żołnierz na wojnę. Powoli, bo jest całym moim światem. Ale ja nie jestem jego światem, jestem tylko jakąś małą jego cząstką... 4 lata związku , planów nieziszczonych, złamanych obietnic. Hektolitry wylanych łez, próśb, miliony wypowiadanych słow, które nic nie znaczą... Są bez znaczenia. Kilka wyprowadzek, taktyk, by było normalnie... I ta dławiąca bezsilność, ze nic nie mogę już zrobić. Uczucie bezsilności tak boli, ze ściska gardło, a łzy same napływają do oczów... Niedowierzanie, ze 34 letnia kobieta może być jak szczenię,odpychane nogą i tak się łasi, żyjąc od głaskania do głaskania... Boli tak mocno, aż mdli. Serca już nie mam, zabił je, ale boję się, ze jeszcze stracę rozum...

Pamietaj bedziesz jak Feniks podniesiesz sie

Tyle lat z życia zmarnowane . . .

od tych bzdur sie nie umiera a ludziska maja nieszczęścia prawdziwe a nie takie

Jakoś dziwnie nie umiem pocieszyć sie faktem, ze ktoś ma gorzej... Nie czerpię radości z cudzego nieszczęscia.

Przykro mi :( Ale zobaczysz, na pewno jeszcze los sie do Ciebie usmiechnie i spotkasz kogos o wiele bardziej wartosciowego. A Twoj facet moze sie opamieta jak zobaczy ze jestes twarda i ze moze Cie stracic.

Feniks ?? Już kiedyś byłam Feniksem. Podniosłam się, ale za nic nie chciałam przechodzić tego ponownie... Za pierwszym razem jest sie silniejszym! Teraz powoli zbieram siły, chce być pewna, ze mi ich starczy. Chce się wyć!!

oglądnij sobie taki filmik o facecie bez rąk i nóg od urodzenia to głupio ci sie zrobi ze narzekasz na swoje bzdury . przeciez kochać dalej go mozesz Kto Ci broni ? i to jest chyba piękne ? naucz się nie pragnąc .. jest to mozliwe a jesli chcesz pomocy to jest taki topic POzytywne myslenie luknij tam :)

kochana nie zalamuj sie, zawsze jest dobry moment aby cos zmienic! uczuc nie da sie zresetowac, wyrzucic wspomnien ani przyspieszyc czasu ale jakos to przetrwasz, moze nie bedzie tak zle!

nie odejdziesz,bo kochasz,a to jest silniejsze od Ciebie,jeszcze wiele hektolitrow lez wylejesz ,ale zostaniesz z nim..byle byl...choc na chwile..tak to jest jesli kochasz:(niestety

Każdy ma własną miarę swojego szczęścia lub nieszczęścia. Czasami ból wewnątrz nie jest mniejszy od fizycznego. Czasem zwyczajnie boli, ze twój świat wali się na łeb, a Ty nie dajesz rady tego zatrzymać.

a jesli odejdziesz to wrocisz...no chyba,ze Ci wywinie jakis powazny numer ..wiem,bo przerabialam i..wciaz nie moge odejsc,a juz dawno powinnam:(

ksafh;aa Też żyjesz w zawieszeniu?

odejdz póki masz siłę. Ja odeszłam 2 tygodnie temu. Cierpię przeokrutnie tym bardziej że na koniec sie dowiedziałam ze i tak mnie już nie kocha, więc serce mi pęka, ale wiem że dobrze robię. Musisz wreszcie tak jak ja zostawić to bagno.

tak...jestem,bo kocham,odchodze i wracam i tak od lat:(..probowalam ulozyc sobie zycie z kims innym,poznawalam innych,ale to nie to:(..i nie wiem czemu...byli i mlodsi i przystojniejsi i chcieli sie zenic..a ja ciagle wracam do niego,choc to nie ma przyszlosci:(

odejdz póki masz siłę. Ja odeszłam 2 tygodnie temu. Cierpię przeokrutnie tym bardziej że na koniec sie dowiedziałam ze i tak mnie już nie kocha, więc serce mi pęka, ale wiem że dobrze robię. Musisz wreszcie tak jak ja zostawić to bagno.

odejdz póki masz siłę. Ja odeszłam 2 tygodnie temu. Cierpię przeokrutnie tym bardziej że na koniec sie dowiedziałam ze i tak mnie już nie kocha, więc serce mi pęka, ale wiem że dobrze robię. Musisz wreszcie tak jak ja zostawić to bagno.

nie umiem,nie potrafie,serce mi peka gdy go nie ma....

ksafh;aa u mnie to samo, wieczne rozstania powroty wyprowadzki w końcu powiedziałam sobie dość tak się nie da życ...

Samotna wkrótce, mam podobną sytuację...

podziwiam Was za sile i stanowczosc,ja nie potrafie,zakochana,a cos wiecej?

Dlaczego to jest takie kurewsko trudne?? Zrobil już tyle, że nie wiem co mógłby zrobić jeszcze, by dać mi pretekst do odejścia. I te chwile, kiedy jest dobrze. One są teraz dla mnie najgorsze. na początku dawały złudzenia, a teraz programują moje życie. Żyję tylko od jednej chwili do drugiej... Kiedy bywam szczęśliwa już wiem, ze to tylko chwilka...

mam identycznie;(

zakochana od tylu lat Jak długo dajesz radę??

ja 6 lat

Nie mogę sama z sobą wytrzymać. Nienawidzę sie za to jaka jestem... Jak sama rujnuję swoje życie. Jak daję mu się niszczyć, z dnia na dzień zżera mnie jak rak...

6 lat... To już o 2 więcej ode mnie... Czyli 2 lata wcześniej mogę być szczęśliwa... Muszę być. Mam tyle do zrobienia...

Ton jego głosu przez telefon, gdy zaczyna fundować mi miłe chwilki nie jest już taki kojący. Nie uspokaja mnie. Drażni, ogromnie wkurwia! Bo wiem, ze to fałsz, zapowiedz tego co się stanie...

samotna...nie potrafila bym lepiej powiedziec co czuje...jedziemy na tym samym wozku...tez zbieram sily i wiem ze wkrotce bede gotowa

Siedzę na fotelu, On śpi obok. A ja planuję powoli, na zimno moje odejście, niczym zbrodnie doskonalą. Krok po kroku, by jak najmniej bolało, a było jak najbardziej skuteczne. Myślę kiedy i gdzie zostawić klucze, by nie widzieć Go... Myślę, gdzie wyjechać, by nie mógł mnie złapać. By Go nie widzieć, nie słyszeć. Jestem jak narkoman, On jest moim narkotykiem. Muszę najpierw odzwyczaić się od Niego chociaż trochę, by być silną, kiedy Go zobaczę...