czy wyjść za mąż?

Mój narzeczony uważa, że ślub to papier i niczego między nami nie zmieni, bo i tak zawsze już będziemy razem. Chce jednak wziąć ślub, bo wie, że jeśli bylibyśmy w związku "mój chłopak-dziewczyna" ludzie nie traktowaliby naszego związku poważnie. Czy to wystarczający powód, aby się pobrać? jaka jest Wasza opinia? nie wiem, co o tym myśleć :-o

Ale co jest wystarczającym powodem? to ze się kochacie i chcecie być zawsze razem? Bo jak dal mnie to jest bardzo dobry powód. A że są z tego dodatkowe korzyści tym jeszcze lepiej.

Tak, ale możemy być również ze sobą bez ślubu. Wydaje mi się, że moje wątpliwości spowodowane są tym, że dla mnie ślub to nie papier i dużo zmienia (ale nie to, że chcemy żyć razem). Trochę to dziwne brać ślub, gdy dla mnie to coś bardzo ważnego, a dla niego papier :-o

To się tak tylko gada, poco ślub, że nic nie zmienia, nie prawda, nie byłaś nigdy po ślubie, więc nie wiesz jak to jest...po ślubie traktuje się siebie wzajemnie nieco inaczej, poważniej, rośnie odpowiedzialność, no ślub reguluje sporo papierowych, formalnych spraw.

Może po prostu jeszcze dla niego za wcześnie na ślub? stąd to gadanie...

Ja znam wagę ślubu, on myśli, że on i tak nic nie zmieni, bo już i tak jest to pewne, że zawsze będziemy razem. Dla niego ważne jest tylko to co napisałam- żeby ludzie wiedzieli, że nasz związek jest bardzo ważny.

ten papier pomoże Wam wziąć wspólny kredyt, to także podstawa do podejmowania decyzji/informowania ws. spraw zdrowia, życia partnera wreszcie założenia rodziny, odliczenia w skarbówce :P nic więcej mi do głowy nie przychodzi szukasz argumentów aby przedstawić narzeczonemu zasadność papierka? :D

Poza tym w Polsce jest jak jest, może to zaściankowe, ale nie chciałabym żeby z powodu tego, że nam się nie chciało wziąć ślubu nasze dzieci były wytykane w szkole palcami, że są nieślubne...

Nie, bo ja znam korzyści. Nie muszę go przekonywać do brania ślubu, bo on chce, sam się oświadczył. Jednak biorąc ślub kierujemy się zupełnie innymi powodami i to mnie trochę niepokoi.

No wiadomo nic na siłę...

nie wiem po co ci ten slub.

Po co mi ślub? Właściwie, to nie jest on dla mnie niezbędny, jednak chcemy mieć dziecko i ślub wiele spraw by uregulował. Gdybyśmy nie planowali dziecka, nie myślałabym o ślubie (nawet mimo, że jesteśmy zaręczeni)

Mój mąż miał swoje powody do ślubu ja swoje. Ale jeden był wspólny to że się kochamy i chcemy założyć razem rodzinę reszta chyba się aż tak nie liczy;-)

zależy od tego czy chcesz ślub dla sakramentu, czy tylko cywilny gadaj z nim kobieto, a nie w necie

Z nim już rozmawiałam, jego opinia się nie zmieni. Kocha mnie, chce być ze mną ze ślubem lub bez. Chce wziąć ślub dla ludzi. Dla niego to nic nie zmienia, bo i tak jestem "tą". Nie ma się niby do czego przyczepić, tylko dla mnie ślub ma zupełnie inną wartość... I dlatego nie wiem, czy warto coś zmieniać...

Miarka: jakie były Twoje powody, a jakie męża? (jeśli mogę zapytać) Też tak diametralnie różniliście się w podejściu do ślubu?

Szczerze mówiąc, mam podobne podejście jak Twój facet i może warto je przemyśleć. Bo co to jest ślub? Tak naprawdę? Tylko u ludzi niedojrzałych może on coś zmienić. Widocznie Twój facet jest bardziej świadom tego co was łączy, jest na tyle pewien Ciebie, że ślub to tylko formalność, ani nie pogłębi waszej miłości, ani jej nie zburzy. Może być co najwyżej jej uczczeniem ale niczym więcej. Ja jednak nie potrzebuje celebrować swojego uczucia. Ludzie na śluby przychodzą albo niechętnie 'o jezu, kolejni się hajtają, naiwniacy', 'pójdę, jakoś to przetrzymam, może będzie dużo wódki', albo z obowiązku 'to moja rodzina, wypada mi pójść' ewentualnie dla zabawy 'pójdę potańczyć, upić się, pośmiać się z rodzinki', albo i jest to czasem okazja by się pokazać (znam osobiście taki przypadek) ' wystroje się, zrobię wrażenie, odciągnę spojrzenia od panny młodej, to dopiero będzie wyczyn!" Niektórzy jak matka czy babcia, rzeczywiście to przeżyją, ale to zwykły błąd statystyczny. Jeżeli już brać ślub to cichy moim zdaniem. Kameralny. Ale tak czy inaczej jest on w zasadzie tylko papierkiem.

Tylko kameralny wchodzi w grę. Nie chcę się pokazywać, to nie o to chodzi. Normalnie bym go nie chciała, jednak, gdy mamy mieć dziecko... Ja też myślę, że zawsze będziemy razem, jednak wiem, że ślub zmienia wiele.

keczkej---> Piszesz o weselu, czy ślubie, o otoczce...A my tu mówiły o głębszym sensie, moim zdaniem warto wziąć ślub, oczywście wszystko powoli rozsądnie, ale warto.

Masz na myśli, że zmienia wiele w sprawach urzędowych czy w życiu osobistym? Bo jak to pierwsze to wasze poglądy na ten temat aż tak bardzo się nie różnią. Co do podejścia Twojego faceta, to żenujące ale rzeczywiście ludzie daną parę bez ślubu traktują mniej poważnie. Tylko po co się tym przejmować?

robotka, a jaki jest głębszy sens?

"Masz na myśli, że zmienia wiele w sprawach urzędowych czy w życiu osobistym?" W obu sferach. Np. gdybyśmy mieli dziecko powstaje problem nazwiska. Jeśli miałoby jego nazwisko, to ja miałabym kłopot np. przy wyjeździe z dzieckiem za granicę (gdzieś czytałam, że musiałabym mieć zgodę ojca), jeśli moje - to samo w drugą stronę. Nagłe sytuacje, gdy ja lub on musielibyśmy tłumaczyć, że jesteśmy rodzicami mimo innych nazwisk i inne tego typu pierdoły. W drugiej sferze - myślę, że zawsze odczucia, które mamy względem związku zmieniają się po wzięciu ślubu. Może dlatego, że związek zawsze ewoluuje i w tym momencie osiąga się najwyższy możliwy stopień związania? Nie wiem...

proszę o więcej wypowiedzi

masz madrego chlopaka

tak wiem, dziękuję. tylko co myślisz o tej sytuacji? brać ślub, czy kontynuować to na zasadzie związku, który mamy?

Trochę cię nie rozumiem... Przeciez faceci są inni, niż my i wiadomo, że mogą mieć zupełnie inną motywację... Będziesz mu snuła opowieści o "wielkim przeżyciu", a on i tak nie zrozumie, bo jest praktyczny... Żebyś urobiła ręce po łokcie, to nie przerobisz go na człowieka, ceniącego "przeżycia duchowe", jeśli to pragmatyk... Wiesz, myślę, że liczy się głównie efekt, a nie motywacja... skoro chce wziąć ślub i chce być z tobą (i ty też chcesz wziąć ślub i być z nim), to pobierzcie się i nie utrudniaj :) mężczyźni są z innej galaktyki, trzeba to zaakceptować ;)

:-) dzięki Maggie. Nie mam zamiaru go przekonywać. Może rzeczywiś\cie nie ma co dzielić włosa na 4. :-)

Trzymaj się cieplaku :) dziewczyny muszą sobie pomagać, bo byśmy chyba oszalały z tymi kosmitami ;) Wejdz na moj topic, to zobaczysz, ile ja musze miec cierpliwosci ;) ;) ;) http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4515369

:-)

Autorko - rzeczywiście dzielisz włos na czworo - dla mnie to, że Twój chłopak mówi, że będzie z Toba do końca życia, jest wystarczającą deklaracją, że właśnie traktuje Cię poważnie i związek z Toba, jest dla niego najwazniejszy. A że niestety ma rację, że ludzie będa Was lepiej traktować, to nie masz się nad czym zastanawiać - masz świetnego faceta - bierz ślub i ciesz się z tego. Piszesz, że dla ciebie ślub to coś ważniejszego i podajesz przykład, że chcesz mieć dziecko. Brzmi to tak :"chcę wziąć ślub, bo chcemy mieć dziecko" . Dla mnie to nie jest wcale powazniejszy argument niż Twojego chłopaka. Gdybyś powiedziała raczej, że chcesz wziąc ślub, bo go kochasz, bo to dla Ciebie najpowazniejsza forma wyrażenia uczuć (do małżeństwa wbrew pozorom potrzeba odwagi, bo małżeństwo jednak trudniej rozwiązać niż najlepszy konkubinat), to powiedziałabym, że masz powazne powody. A tak to niekoniecznie. Ja byłam obojętnie nastawiona do małżeństwa i też twierdziłam, że to nic nie zmienia. Wyszłam za mąż w wieku lat 32, z argumentów takich jak mówi Twój chłopak i ze zdumieniem stwierdziałam, że się myliłam. Ślub zmienia dużo - w moim przypadku wyłącznie na lepsze.