potrzebuję pogadać :(

Dochodzi czwarta. Nie mogę zasnąć. Mój mąż znowu nie wraca.. Przebrniecie ze mną przez czas?

Moj wrócil przed pólnocą, choć wcale nie chciałam. Ja z Tobą posiedzę.

:) dziękuję :) jesteśmy młodym małżeństwem. ostatnio przechodziliśmy kryzys. narodziny dziecka, brak pracy męża, jego "potrzeba wychodzenia do ludzi". kolejny raz wychodzi wieczorem. mówi że wróci za kilka godzin, że nie będzie pić. kolejny raz mijają godziny, a on nie wraca. nie odbiera telefonów. wraca rano zrobiony. awantura. on ma dość kłótni, ja mam dość takiego zachowania. co ciekawe- wiem, że wychodzi z kolegami, że z nimi spędza czas, że traci poczucie czasu. w jego rozumieniu nie robi nic złego. tłumaczy, że nie odbiera, bo nie chce scen, a musi się rozerwać. dziś, kiedy tylko wspomniał o ewentualnym wyjściu, wiedziałam, że znowu będzie tak samo. nie wiem, czy w ogóle wróci. cholera, nieprzespana noc, czarne myśli, złe przeczucia.

Współczuję, naprawde z serca. Następny chłopiec, którego przerosła dorosłość. Trzeba będzie chyba nim potrząsnąć.

Tylko nie rób awantury nad ranem i gdy jest wstawiony. To nic nie da, tylko Ciebie szarpnie nerwowo.

tyle razy próbowałam. rozmawialiśmy tyle razy. tłumaczyłam mu, że poza wszystkimi kwestiami ja po prostu martwię się, czy nic mu się nie stało. gdybym wiedziała, że się gdzieś bawi, ale wszystko ok, byłoby inaczej. on tego nie rozumie. jego zdaniem moja agresja spowodowana jest zazdrością. a to bzdura. czasem mam wrażenie, że żyjemy jak współlokatorzy akademika, a nie małżeństwo. ostatnio mieliśmy ostre spięcia. obydwoje wykrzykiwaliśmy o rozwodzie, ale zawsze przechodziliśmy nad tym do porządku dziennego. zabrzmię teraz pewnie jak kompletna idiotka, ale boję się, że wróci w południe i nakręcony sytuacją, spodziewając się sceny po prostu oświadczy mi, że to koniec.

kiedy wychodził miałam taki plan- wróci nad ranem, będę miła. tym razem nie będzie sceny, a wieczorem- skoro zawsze uważał, że to normalne i ja też przecież zawsze mogę się z kimś umówić- po prostu ja wyjdę. odreagować ostatnie miesiące chociażby. ta myśl pozwoliła mi nie awanturować się przed jego wyjściem i podtrzymać miłą atmosferę do końca. teraz nie wiem, czy w ogóle będę miała taką okazję

Droga Mandy, takie zapasy do niczego nie prowadza jak tylko do eskalacji agresji. On potrzebuje porzadnego trzepnięcia. Nie mów mu już nic, rób swoje, a po kilku dniach oświadcz, że sie wyprowadzasz i zwracasz mu dziecięctwo. Niech sie bawi do 50.

Mandy, on musi poczuć, że Cię traci. Wstrząśnij nim, a jeśli to nie pomoże...to sama wiesz.

juz to przerabialiśmy. to jest moja wina. nauczyłam go, że się nadrę, nagadam, spakuję.. i wrócę. fak, jakie to wszystko jest do dupy. mamy 2 miesięczne dziecko. po co to wszystko.. :(

Długo jestescie małzeństwem? Macie dzieci?

jesteśmy małżeństwem rok. nasze dziecko ma dwa miesiące. wcześnie kilka lat byliśmy zaręczeni. to on nalegał- na dziecko, na ślub, na wspólne życie.

a dlaczego Ty czekasz na niego ? wiesz, że przyjdzie późno, zrobił tak już nie raz, dlaczego w takim razie nie położysz się spokojnie spać ? chcesz rozmawiać z zapijaczonym facetem i robić mu do tego awantury ? dbaj lepiej o swoje zdrowie i samopoczucie. podziwiam jak można tak się nie cenić.

Kurcze 2-miesięczne dziecko. To problem. Ale naprawdę tak szarpiąc się niczego nie załatwisz. Musisz byc twarda i konsekwentna. Odpuszczając mu raz po raz dajesz mu przyzwolenie na takie zachowanie.

masz rację. powinnam zasnąć. chciałam. nie potrafię. mimo wszystko. sama doprowadziłam do takiej sytuacji- mam tego świadomość. kiedy się poznaliśmy, byłam pewną siebie, radosną osobą. teraz mam wrażenie, że zrobił się ze mnie cień dawnej postaci. najdziwniejsze jest to, że to już nie kwestia jakiegoś kochania "za bardzo". tyle razy się buntowałam. kuźwa, boję się nie wiem czego. zawsze łatwo jest powiedzieć trzaśnij drzwiami. jeśli powinnam- wierzcie mi, że bardzo chciałabym być na tyle silna.

Mandy, do autorki ma racje, choć ostro pojechała.

one way ostatnie zdanie jest bardzo trafne- tylko że ja mu właśnie to przyzwolenie dałam już dawno. brakiem konsekwencji. teraz mam to, na co zapracowałam. dlatego myślałam, żeby rozegrać to inaczej. zawsze było tak- on ma dom i ma życie towarzyskie. ja mam dom i życie towarzyskie tak dopasowane, żeby nie kolidowało z jego planami. nigdy nie powiedziałam wieczorem- wychodzę skarbie do knajpy. nie czekaj na mnie. wrócę późno. to głupie. wczoraj wieczorem postanowiłam, że to się zmieni- skoro on twierdzi, że to coś normalnego i mamy do tego takie samo prawo- to mogę przecież wyjść jutro. nawet nie na zasadzie robienia sceny, tylko po prostu- ustalając coś jak dorośli ludzie. teraz nie wiem, czy ten plan w ogóle ma sens.

Jesteś silna. Tylko jak każda kobieta masz jeszce watpliwości i za dużo kombinujesz, a rozwiązanie tej patowej sytuacji jest proste. Zostaw szczeniaka.

Ten plan ma jednak wadę. To gra i on wejdzie w tą gre, a w końcu Ty i tak nie wytrzymasz.

wiesz co- coś w tym jest. bo na pytanie, dlaczego przez ten cały czas nie potrafiłam po prostu wyjść, po prostu zachować się tak jak on- muszę sobie odpowiedzieć jednoznacznie: bałam się konsekwencji. bałam się tego, że ja uderzę w stół raz, a on to zrobi dwa razy i dwa razy mocniej. dałam się zdominować totalnie. ciekawe, że tak mocno zawsze manifestuje swoją tolerancję, a kiedy na przykład zdarzyło mi się wyjść z koleżanką na dwie godziny do kawiarni- dzwonił do mnie w tym czasie 10 razy i kiedy wróciłam o 22giej- ostentacyjnie udawał, że go obudziłam takim późnym powrotem..

Mandy, nie pogniewaj sie, ale ten Twój małż to umysłowo 12 latek. I to nie Ty masz go wychowywać. Daj mu czas niech dorosnie. Ale sam, z boku. Bo dalej to tylko gorzej będzie.

Kobiety kochają walczyć z beznadziejnościami... Nawet Stevie Wonder widzi od razu, że się facet nie zmieni, ale Wy będziecie toczyć bezsensowne boje o nie wiadomo co... Fecet jest zdołowany, nie ma pracy, popija sobie nieco, luzuje się z kumplami... rozumiem go... ale Ty jak to kobieta, wolisz walczyć... walczyć, walczyć, walczyć... gówno to da, normalny człowiek podjąłby decyzję - albo akceptuję pewne rzeczy, albo odchodzę.. Ale Ty zrobisz jak napisałem powyżej... Będziesz walczyć, niszczyć związek, wszczynać awantury... jak to kobieta

komiczne a co Twoim zdaniem powinnam zrobić? pocieszać go? pocieszałam go dwa lata. facet luzuje się z kumplami, kiedy ma problemy. ale ten facet ma maleńkie dziecko, rodzinę i trzydzieści parę lat. wszystko da się wypośrodkować. nigdy nie powiedziałam- nie chcę, żebyś wychodził. koniec z kumplami. mowiłam- masz potrzebę- rozumiem Cię. chcesz- spotkaj się, ale ustalmy jakieś zasady, wróć mniej więcej o czasie, który sugerujesz, jeśli się przedłuża- daj mi znać, bo nie otrzę w tym czasie noża, tylko zastanawiam się, czy wszystko ok. czy to zbyt wiele?

Komiczne, co racja to racja. :) Też bezsennośc, czy może to drugie ? :D <stopka></stopka>

tzn od 2 lat nie pracuje? a czemu facet nie dzwoni? widocznie go opierdalasz... zresztą - chyba każdy rozumie, że jak się wychodzi na piweczko, to się może przedłużyć... koleś nie musi dzwonić co godzinę...

Mandy, i to był błąd. Pocieszanie facia zesłabiło i teraz on żyje w permamentnej niemozności. Kończę bo sie kafe narowi. Pozdrawiam i mam nadzieję, że wszystko sobie poukładasz Mandy.

i nie bezsenność z imprezy wróciłem i spać mi się nie chce

dziękuję one way.. no dobrze, komiczne. każdym wie, każdy rozumie. tylko dlaczego jest tak, że on wychodzi, on ma kolegów, on może nie wrócić na noc, a ja mam problem, żeby wyjść do koleżanki. rozumiem, że są ludzie, którzy potrzebują czuć swobodę i niezależność, ale dlaczego to nie działa w dwie strony?

"tylko dlaczego jest tak, że on wychodzi, on ma kolegów, on może nie wrócić na noc, a ja mam problem, żeby wyjść do koleżanki" no tego to nie wiem... ja swojej aż tak nie ograniczam, czasem pozwalam jej wyjść :P a serio - do koleżanki to w ogóle nie widzę problemu... ale w jednym się mylisz... nie rozumiesz, bo jesteś kobietą... przy następnym wyjściu, znów zrobisz mu jazdę, licząc... w sumie, to chyba na nic nie licząc, bo to sztuka dla sztuki, typowo kobiece

nadal go nie ma. nie daje znaku życia. to już nie jest śmieszne :(