jestem w dupie

Mam dwadzieścia parę lat, małe dziecko, rozwodzę się, bo nie mogliśmy się porozumieć, inne wartości, spojrzenie na życie itp. Dopada mnie czasem czarna rozpacz, ale nie wiem, co jest jej głównym powodem. Czuję się stara, nieciekawa, nie mam możliwości realizować swoich pasji i marzeń, wydaje mi się, że się ode mnie oddalają i tracę czas. Chciałabym robić wiele rzeczy, chciałabym się jeszcze zakochać, być za coś podziwiana, osiągać swoje cele, chciałabym być kiedyś tak pełną życia osobą jak kiedyś. Czy mam na to jeszcze szanse? Co za dół mnie dopadł.

Moja matka miała z 27 lat jak się rozwiodła, ja miałam 8. I jej się życie ułożyło bardzo dobrze :)

a dziecko planowane czy wpadka? a moze zaplanowana przez ciebie "wpadka"? bo jesli celowo zaszlas w ciaze to dobrze ci tak, mam nadzieje ze inne dziewczyny naucza sie czegos na twoim przykladzie.

a spierdzielaj, co Ty myślisz, że w tym wieku bym dziecko planowała?