Jak to jest?

Byłem sobie typowym chłopakiem, który nie mógł znaleźć dziewczyny, niepewnym siebie, niezdecydowanym, niewiedzącym co robić. A ponieważ zaczęła mi doskwierać samotność to postanowiłem to zmienić, choć nie było łatwo. Stałem się arogancki, lekko chamski, a ponieważ jestem w miarę inteligentny to sarkastyczny i cyniczny. Wkrótce znalazłem sobie jedną dziewczynę, drugą, tylko pojawił się problem. Przestałem lubić siebie, przestało mi być z sobą dobrze. Więc wróciłem z powrotem do mojego starego ja. Wkrótce zabrałem dziewczynę, która bardzo mi się podobała na imprezę i jak zwykle dostałem kosza. Więc teraz się zastanawiam, czy naprawdę trzeba udawać, żeby stworzyć związek? Co taki związek jest potem wart? Z resztą najlepiej widzę to po koleżance. Ma kolegę, któremu się podoba, pisze jej cały czas sms-y, w zasadzie gdyby zadzwoniła o 2 w nocy to on by przyjechał. Sama zaś związała się z kolesiem, który jak się okazało miał inną na boku. I wszyscy dookoła uprzedzali ją, że to zły pomysł. Czy naprawdę nie można być po prostu miłym facetem, który pragnie uczynić życie swojej dziewczyny bajką?

Można... tylko trzeba znaleźć odpowiednią dziewczynę.

Bo widzisz, kobiety są dziwne. mają takie poczucie, ze są stworzone do wielkich rzeczy. Np. do zmiany skurwiela w porządnego człowieka. Nie zawsze wychodzi. A raczej: zawsze nie wychodzi. :D

Łatwo powiedzieć, gdzie można taką znaleźć? Bo moje doświadczenia jednak wskazują, że dziewczyny chcą tych facetów aroganckich, silnych, pewnych siebie.

aj takie gadanie. nie trzeba byc chamem, trzeba byc czlowiekiem z wyczuciem.

Czy ja wiem, to mnie właśnie nurtuje. Bo większość dziewczyn jakie znam mówią właśnie o chęci poznania kogoś uczuciowego, spokojnego itp. A potem patrzysz na chłopaków z którymi się wiążą i często to co mówią bardzo rozmija się z prawdziwym życiem. A z drugiej strony czy warto oddawać kawałek siebie, aby znaleźć swoją drugą połówkę? I co to za połówka, jeżeli tak naprawdę nie wybrała Twojego wnętrza, a jedynie nowe, bardziej lśniące opakowanie?

And silence...

W zasadzie być sobą nie warto bo nikt tego nie doceni, zwyczajność jest banalna a odkrywanie siebie przed drugą osobą sprawia że traci ona w końcu zainteresowanie. I choć do obrzydzenia wręcz słyszy się frazesy "cenie szczerość" i takie tam to Jenak gdy się ją oferuje to kończy w zapomnieniu. Wygrywa ten kto ma lepszą historię do opowiedzenia... bajkę. I to chyba się nazywa rytuały godowe ludzi ;)

Smutne jednym zdaniem.