Jak się przełamać?

No jak to jak się przełamać... Zacząć od kogoś, kto nie wzbudza w tobie strachu. Ale nie dla zabawy, albo z góry powiedzieć, że to zabawa. Poćwiczyć z kimś... Albo za pośrednictwem jakiegoś medium, nie wprost podrywać - jakieś sposoby muszą być na to, że ludzie się od tylu tysięcy lat rozmnażają.

Zupo pomidorowa :D, to chyba nie jest dobre wyjście. Miałem już taką okazję i to niedawno, nie skorzystałem od samego początku. Jak miałem to ciągnąć? Pisać smsy, spotykać się? Raczej nie nabrałbym odwagi, bo robiłbym to na luzie i tylko by mnie to męczyło. Może lepiej próbować poznać kogoś, gdzie już jest lekki strach, ale też nie jakiś paraliż i przyzwyczajać się. Coś w tym jest. :)

Ano jest. Bezpieczniej kogoś najpierw poznać, zakumplować się i dopiero.

Może i bezpieczniej. Ale "od pierwszego wejrzenia", to najlepsze uczucie. :D Chociaż 2 razy się przejechałem, ale do trzech razy sztuka. :D

No chyba że tak. Ale jeszcze jesteś smarkaty, to będzie wiele okazji do testowania różnych sposobów ;)

Aha, dzięki. :D Ale masz rację.

no ostatanio sie speszylam i ogolnie zauwazyl, ze go zauwazam:P i teraz mysle glupio nawet bedzie tylko przejsc kolo siebie, trzeba pociagnac temat. cos w tym jest, ze trzeba sie jakby przyzwczaic do spotykania sie z kims, co dobre szybko ualeznia:P podjelam juz decyzje, nie odpuszcze tak syzbko, pospotykam sie dluzej:) a co do wygladu zew. to jasne, ze musi ten ktos pociagac,ale w glebszej relacji, czy blizszej, sam wyglad nie wystarcza, a same takie 3 miesieczne zwiazki, to chyba zadna przyjemnosc:)

a bo nie napisalam wszystkiego, pospotykam sie dluzej bylo do faceta, ktorego ostatanio spotkalam, ale to nie ten, ktorego od jakiegos czasu czesto mijam i z ktorym wpadlismy sobie w oko, no niestety:)

To dobrze, że Ci się układa. Staraj się i powodzenia. Może u mnie też się odmieni, bo studia to miał być najlepszy okres w życiu, a ja na razie tylko narzekam. ; )

Adam a jesteś z Wrocławia? :) Dobrze odczytuję to "wro"? :)

Tak

nie narzekaj wiec i uwierz w siebie, bo brakuje Ci pewnosci siebie.

A no brakuje. To moja największa wada.

Miło mi - wrocławianka jestem (tzn. tylko w ciągu roku akademickiego :P). A jeśli chodzi o problem, który poruszyłeś to ja kiedyś byłam mega nieśmiała, ale zrozumiałam, że jak tak dalej pójdzie to moje zycie będzie po prostu nudne! Troszkę się zmieniłam, ale tylko trochę, na tyle, zeby móc przebywać w nowym towarzystwie i zaobserwowałam wiele rzeczy, dużo też się nauczyłam. :) Ludzie są różni, ale jako dziewczyna powiem Ci, że najważniejsze jest chyba dla nas poczucie humoru/pomysł na rozpoczęcie rozmowy/uśmiech. :) Zacznij rozmowę a potem już poleeeci. I jeśli zaprosisz gdzieś dziewczynę i ona odmówi to się nie przejmuj. Próbować zawsze trzeba bo nikt nie podbije świata siedząc w kącie. :) Przynajmniej poznasz więcej ludzi i zdobędziesz więcej doświadczenia. :)

Dzięki dorinka. :) Ale ja chyba wiem jaka jest diagnoza problemu. :) Wcześniej (w obu przypadkach), jak byłem zauroczony, to miałem wystarczająco odwagi, bo mi strasznie zależało. Widocznie teraz nie spotkałem jeszcze takiej dziewczyny, którą warto by było bardziej się zainteresować. Ja tak mam, że jak mi zależy, to sam siebie zadziwiam. Muszę poczekać na dziewczynę, która mi się spodoba na samym początku po prostu i wtedy próbować. :) Swoją drogą, to co studiujesz? ; )

Heh no to chyba tak jest, że kiedy widzimy niepowtarzalna okazje to wychodzą z nas inni ludzie bo wiemy, ze jak się nic nie zrobi to będzie kiszka. :D A studiuję fizjoterapię. :)