czasem mam już dość..

mam dwójkę dzieci,męża,mieszkam na obrzeszach małego miasta.Jestem szczęśliwa ,ale gdy spędzam całe dnie z dziećmi i codziennie wykonuje te same czynnosci dopada mnie straszna rutyna.Brakuje mi koleżanek,bo te które były zajeły się swoimi problemami i kontakty się urwały.Mam rodzeństwo dużo starsze i oni także żyją swoim życiem.Próbowałam kiedyś aby nasze kontakty były częstsze ale,dobre chęci były tylko z mojej strony i poddałam się.Chętnie poszłabym do pracy ale synek ma dopiero 1,5 roku i nie mam go z kim zostawić.Mam teściów ,ale na nich nie mogę liczyć,a rodzice mieszkają dalej i są w podeszłym wieku.Czasem czuje się tak mało ważna i mimo rodziny taka samotna.Jedyną odskocznią od tego jest internet,ale jak długo mozna się łudzić ......?

Witaj emi,nie jesteś sama:)

tutaj w tłumie jednak nadal w pojedynke.

A ja jestem sama z dzieckiem.same mieszkamy. Brak rodzicow i faceta. Chcesz sie ze mna zamienic.

tez jestem szczęśliwa ,ale nie do końca.z tym że ja narzekam na nawał pracy:)

Krasnalka nie o to chodzi ,że chcę się zamienić z tobą czy nie.Chodzi o to,że mam rodzinę i powinnam być mega szczęśliwa,ale tak się nie czuje.....

Dojrzałahehe,ja wolałabym mieć nawał pracy poza domem,aby móc się oderwać od codzienności i do ludzi wyjść

Ja jestem sama zmala.Nie pracuje siedze w domu.Nawet nie mam czasami do kogo buzi otowrzyc . Wiadmomo ciagle do dziecka mowie ale ona nie zastapi mi 2 osoby doroslej.

Krasnalkaa,no własnie brakuje osoby do pogadania..... dziecko to nie to samo,jemu zresztą nie można o swoich kłopotach gadać,a takie zwyczajne wygadanie napewno wiele by dało..

Autorko a o żłobku słyszałaś albo o opiekunce do dzieci?

o złobku słyszałam,ale w moim mieście nie ma. Co do opiekunki do dziecka,zwyczajnie mnie na to nie stać.Nawet jeśli znajdę prace to napewno nisko płatną,bo tu innej nie ma a bezrobocie jest wielkie.Siłą rzeczy musiałabym oddać opiekunce połowe pensjii,czyki nie kalkuluje się.