Chorobliwa nieśmiałość

Ciągle się wstydzę obcych ludzi, mam problemy z zabraniem głosu w towarzystwie, nowe sytuacje powodują, że zaczyna mi drżyć głos. Pod wpływem stresu mam problemy z mówieniem i koncentracją, więc pewnie cały czas wychodzę na dziwoląga i mniej inteligentną niż jestem w rzeczywistości. Czy jest na to jakaś rada ?

drżeć ' miało być - ups, ta literowka

Ja bym zaproponował jogę

ile masz lat zaraz ci napiszą :wyjdz do ludzi" ale to nie pomoże rozmawiaj z rodzina jak najwięcej na różne tematy jeśli to nie sprawi ci problemu:O znajdź sobie przyjaciółkę lub chłopaka pomyśl o wizycie u psychologa to tyle co możne napisac na ten temat

Cały czas jestem spięta, sztywna, mam bzika na punkcie tego, że się skompromituję . A o jodze pomyślę, dzięki :)

nie ma rady

taki masz charakter

Mam 22 lata.

nie probuj zmieniac siebie

Słyszałam, że afirmacja jest w takich sytuacjach pomocna... nawet sama kiedyś próbowałam stosować... ale znudziłam się :D

bierzesz zołądz do ust to tez sie stresujesz?

w jakich sytuacjach sie to dzieje dokładniej? opisz jak możesz

W gronie przyjaciół jest okey, ale w pracy i na uczelni przeżywam gehennę. Jąkam się, czerwienię, ucinam w połowie zdania...Mam wrażenie, że jestem jakaś opóźniona w rozwoju i tak też ludzie mogą mnie odbierać...

Dzieje się to zwykle w sytuacji, kiedy coś jest dla mnie nowe, np. w pracy zadają mi jakieś zadanie, z którym stykam się po raz pierwszy i boję się, że źle go wykonam. Poza tym okropnie onieśmielają mnie ludzie wyżsi ode mnie rangą, czyli szefowie, nauczyciele itp.

Ogólnie to moje życie jest do dupy i jak tak dalej będzie, to skończę z nim raz na zawsze...

ogólnie to głowa do góry :) inni maja gorzej