czy to jest normalne.. ??

Hey.. Nie wiem czy ktoś to przeczyta, ale będzie mi lżej jak to wszystko opisze i popatrzę na to z innej perspektywy. Jestem z chłopakiem (narzeczonym) 3,5 roku. Początki wiadomo - cud, miód.. Później jemu odbijało, wolał kolegów, imprezy.. Później ja miałam jakieś zaćmienie jaźni i go już nie chciałam. A tak naprawdę okazało się, że my już "nie możemy" bez siebie żyć.. Po rozstaniach, które trwały 1-2 miesięcy, on ciągle za mną latał, że już tak nie umie.. No, ok.. Tylko, że.. No właśnie, jest jedno ALE. Ehh.. Od 3 miesięcy mieszkamy ze sobą. Niedawno miałam urodziny i mi się oświadczył. Cieszę się, ogromnie się cieszę ! Ale ostatnio mam coraz większe wątpliwośći.. Obydwoje mamy prawie takie same charaktery. Jesteśmy nerwowi.. Cholerne nerwusy, no ! I żaden nie umie drugiemu ustąpić, jednak staramy się iść na kompromis ostatnimi czasy.. On strasznie dużo pracuje, ja do soboty mam wakacje (od soboty zaocznie nauka i praca w tygodniu..). Doceniam jego starania. Bardzo. Jednak często się kłócimy, o byle gówno.. Tydzień jest zajebiście, a tu bumm ! O to np, że nie wstałam rano prędzej i nie zrobiłam mu śniadania do pracy.. a bo znowu się zjarał jak świnia.. a bo to kolega napisał mi sms'a, lub na gadu.. i tak ciągle.. Męczy mnie to strasznie i nie wiem co mam dalej zrobić.. 2 miesiące temu zmarł mój tato.. Mama zmarła mi 10 lat temu.. Narzeczony obiecał mi, że co 2 tygodnie będzie jeździli na cmentarz (30km drogi..), bo wie jak bardzo to przeżywam.. I nic. jakby zapomniał. A ja już nie mam siły.. Co ja mam zrobić ?? Nie chcę go stracić, chciałabym coś zmienić w naszym związku..

przepraszam za tego tasiemca..

Nic nadzyczajnego - problemy jak w wielu zwiazkach, najwazniejsze ze umiecie zawsze znalezc droge do siebie. Ja bym dodala tylko wiecej komunikacji, rozmow z uwzglednieniem wyrazania wprost czego pragne, co czuje, co mi nie pasuje

Ona2222 : dziękuję postaram sie to wprowadzic w zycie :)

wiesz to brzmi tak fajnie ale wcale nie jest takie proste, zakladam ze macie juz pewne nawyki wyrazania siebie (tak jak mowisz w agresywny sposob) i ciezko jest nagle w momencie maksymalnego wkurzenia asertywnie powiedziec np "wczoraj prosilam zebys pozmywal, dzisiaj rano zastalam brudne naczynia w zlewie, czuje sie zawiedziona i rozżalona, oczekuję ze zaraz pozmywasz", raczej sie wtedy mowi "Ciebie to o coś poprosic! juz mi sie rzygac chcce jak patrze na te naczynia w zlewie, zrob cos z tym bo inaczej ja cos z Toba zrobie!" ale jak bedziesz cwiczyla to w koncu samo przyjdzie:) drobnymi kroczkami, ciezko wytlumaczyc przez internet.

Łoo.. w kuchni to nawet go o to nie prosze żeby zmywał, bo by zrobił jeszcze większy syf niż zastał.. :O. zawsze to ja zbieram brudne naczynia, jego skarpetki itp.. wycwanił się już..

unnoticed widzę, że masz podobnie.. ehm :P. szkoda słów.

bo od poczatku trzeba dzielic sie obowiazkami, pomagac sobie, bo pozniej to juz za pozno. Przypuscmy nagle po roku ni z tego ni owego prosisz by pozmywal, a On sobie mysli mniej wiecej "o co jej chodzi? nigdy nie zmywalem a teraz nagle? co jej odbilo? o nie nie pozwole sobie, do tej pory bylo mi wygodnie i nie zamierzam z tego rezygnowac".

staram sie go odciazac z takich spraw domowych. on pracuje od 8 do 18/21. i widze ze jest zmeczony po powrocie do domu.. nawet jak ja chodze do pracy (teraz mam urlop) na 9-23 i wracalam to prosil mnie zebym mu zrobila kolacje bo on nie ma sily..

Mam nadzieje tylko ze kiedy Ty jestes zmeczona to On tez tak Cie wyrecza i zauwaza to

czasami mu się zdarzy zauważyć, że ja tez miałam ciężki dzień..

Ja dziś rano tez mialam takie przemyslenia...a mianowicie...mieszkamy razem od roku, wstalam rano, zrobilam mu kanapki, kawe i jak to zwykle bywa siadłam z nim przy stole, wypilam kawe, on zjadl i poszedl pod prysznic, poszłam do sypialni sie polozyc a on przychodzi i mnie pyta gdzie sa jego skarpetki, gdzie sa jego bokserki i czy ma czysta koszulke, musialam wstac i mu wszystko pod nos polozyc, wkurzylam sie troche bo doskonale wie gdzie wszystko lezy...poszedl i tak sobie myslalam przez chwile czy on by wstal o 6.30 i zrobil mi kanapki, co by zrobil jak bym zapytala czy mam czysta koszulke, gdzie sa moje majtki a gdzie skarpetki...

czasami mam wrażenie, że każdy facet to mameja.. dziwi mnie to, że jak nas nie ma to umieją sobie poradzic w domu : pranie, sniadanie, obiad, itp.. a jak my jesteśmy to dwie lewe ręce i mina cierpiętnika.. :O :P

ZAPRASZAM NA DOKŁADNE WRÓŻBY. W FORMIE PYTAŃ ODPŁATNE 5 ZŁ. W FORMIE OGÓLNEJ CO CIĘ CZEKA W PRZYSZŁOŚCI ODPŁATNIE 7 ZŁ. - OBSZERNIE. anna_anielaa65@wp.pl