Moję życie jest puste.

Pracuje, jestem zdrowa, mysle ze jestem osoba lubiana itd. ale mam problem... W tym sek ze nie widze sensu zycia, istnienia, Lata leca a ja stoje w miejscu, Trace radosc z zycia i to sie pogłebia z miesiaca na miesiac... Kiedyś cieszyły mnie drobiazgi: ładna pogoda, nowy film, dobre jedzenie a teraz z niczego nie potrafię czerpać przyjemności. Jest tak dlatego ze nie ma w moim życiu miłości. Tak naprawdę nie mam nikogo kto nadał by sens istnieniu, kogo bym kochala z wzajemnościa, gdzie byłoby partnertstwo, zaufanie, wspólne życie itd. Nie pisze zeby sie wyazlic ale z zapytaniem czy tez miewacie takie mysli. Jak sobie z tym radzicie? Co robicie? Albo moze jakies rady? Bo naprawde nie bawi mnie juz to zycie

jak sobie radzę ? żyję z dnia na dzień, praca, jedzenie, tv, spanie też mnie to nie bawi ale biorę co jest czytuję kafe - ludzie mają większe problemy

hmmm to skończ z życiem chyba się nudzisz albo czekasz na kopa w dupę